καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ διὰ φωνῆς ἑτέρου προφήτου σαφῶς εἰρημένον “Διότι βασιλεὺς μέγας ἐγώ εἰμι, λέγει ”Κύριος· καὶ ὅτι τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι, “καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσφέρεται τῷ ὀνόματί μου ”καὶ θυσία καθαρά.” <Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐ μὴ καταισχυνθῇς ἐκ πάντων τῶν ἐπιτηδευμάτων σου ὧν ἠσέβησας εἰς ἐμέ· ὅτι τότε περιελῶ ἀπὸ σοῦ τὰ φαυλίσματα τῆς ὕβρεώς σου, καὶ οὐκ ἔτι μὴ προσθῇς τοῦ μεγαλαυχῆσαι ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου.> Δυσὶν ἐν ταυτῷ προσώποις διαλέγεται πάλιν ὁ τῶν ὅλων Θεός. δεῖ δὲ, οἶμαι, λεπτὸν τοῖς λεγομένοις ἐνιέναι τὸν νοῦν, ἀσύγχυτον γὰρ οὕτως τὴν ἐν αὐτοῖς θεωρίαν εὑρήσομεν. οὐκοῦν πλημμελημάτων μὲν ἀμνηστίαν, καὶ τῶν πάλαι διεπταισμένων τὴν ἄφεσιν τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἐπαγγέλλεται, διαβεβαιούμενός τε καὶ λέγων, ὡς οὐκ ἂν ἔτι καταισχυνθείη διὰ τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν καὶ τὰς πάλαι γεγενημένας εἰς Θεὸν δυσσεβείας· ἀπειλεῖ δὲ ὥσπερ τῷ Βαβυλωνίῳ καί φησιν, ὡς οὐκ ἂν ἔτι φρονήσειε μέγα, τὴν ἁγίαν καὶ ἀνακειμένην αὐτῷ καταδῃώσας πόλιν, τουτέστι τὴν Σιὼν, ἣν καὶ ὄρος ἀποκαλεῖ. μετὰ γάρ τοι τὴν ἐπάνοδον, τὴν ἀπό γε τῆς αἰχμαλωσίας φημὶ, μεμένηκεν ἀπόρθητος ἡ Ἱερουσαλὴμ, καὶ λοιπὸν ἀπείρατος ἔτι τῆς Βαβυλωνίων ἀπανθρωπίας.
Μετάφραση
Και αυτό ακριβώς ήταν εκείνο που ειπώθηκε σαφώς μέσω της φωνής ενός άλλου προφήτη: «Διότι εγώ είμαι μέγας βασιλιάς, λέει ο Κύριος· και το όνομά μου έχει δοξαστεί ανάμεσα στα έθνη, και σε κάθε τόπο προσφέρεται θυμίαμα στο όνομά μου και θυσία καθαρή». <Την ημέρα εκείνη δεν θα ντροπιαστείς για όλες τις πράξεις σου με τις οποίες ασέβησες απέναντί μου· διότι τότε θα αφαιρέσω από σένα τα ευτελή έργα της αλαζονείας σου, και δεν θα υπερηφανεύεσαι πλέον πάνω στο άγιο όρος μου.> Σε δύο πρόσωπα ταυτόχρονα απευθύνεται πάλι ο Θεός των όλων. Πρέπει όμως, νομίζω, να εμβαθύνουμε με λεπτομέρεια τον νου στα λεγόμενα, διότι έτσι θα βρούμε ασύγχυτη τη θεωρία που υπάρχει σε αυτά. Επομένως, υπόσχεται λήθη των αμαρτημάτων και άφεση των παλαιών σφαλμάτων σε εκείνους που προέρχονται από τον Ισραήλ, διαβεβαιώνοντας και λέγοντας ότι δεν θα ντρέπονται πλέον για τις πράξεις τους και τις παλαιές ασέβειες που έγιναν προς τον Θεό· απειλεί δε τρόπον τινά τον Βαβυλώνιο και λέει ότι δεν θα μεγαλοφρονεί πια, έχοντας λεηλατήσει την αγία και αφιερωμένη σε Αυτόν πόλη, δηλαδή τη Σιών, την οποία αποκαλεί και όρος. Διότι, μετά την επιστροφή, εννοώ από την αιχμαλωσία, η Ιερουσαλήμ παρέμεινε απόρθητη και στο εξής απρόσβλητη από την απανθρωπιά των Βαβυλωνίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες