Πατερικές αναφορές στο ΣΟΦΟΝΙΑΣ 3:14

Επειδή λοιπόν έλαμψε ο Χριστός, ο καλός ποιμένας που θυσίασε τη ζωή του για τα πρόβατα, βοσκήσαμε σε κήπους και ποιμανθήκαμε ανάμεσα σε κρίνα, σύμφωνα με το γεγραμμένο· και αναπαυθήκαμε σε ασφαλή μαντριά· διότι βρήκαμε κατάλυμα σε εκκλησίες και σε άγιους ναούς, χωρίς κανείς να μας εκφοβίζει και να μας διαρπάζει, χωρίς να μας επιτίθεται λύκος, χωρίς να μας καταπατά λιοντάρι, χωρίς να μας διαρρηγνύει κλέφτης, χωρίς να έρχεται πλέον κανείς εναντίον μας «για να κλέψει και να σφάξει και να καταστρέψει». Αντιθέτως, ζούμε πλέον με ασφάλεια και σιγουριά, μετέχοντας σε κάθε αγαθό, έχοντας ως προστάτη μας τον ίδιο τον Σωτήρα των πάντων, δηλαδή τον Χριστό. Και αυτό μας το έκανε φανερό ο Θεός και Πατέρας μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ, λέγοντας: «Αυτά λέει ο Κύριος: Εγώ θα σώσω τα πρόβατά μου, και θα κρίνω ανάμεσα σε κριάρι και σε κριάρι, και θα αναστήσω για αυτά έναν ποιμένα, τον δούλο μου τον Δαβίδ, και αυτός θα είναι ο ποιμένας τους». <Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα της Σιών, κήρυττε, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ, ευφραίνου και τέρπου με όλη σου την καρδιά, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ.>

«Αφαίρεσε ο Κύριος τα αδικήματά σου, σε λύτρωσε από τα χέρια των εχθρών σου· θα βασιλεύσει ο Κύριος ανάμεσά σου, δεν θα δεις πια κακά.» Όσον αφορά βέβαια το ιστορικό επίπεδο του λόγου, τους υπόσχεται σαφώς την ειρήνη μετά την επάνοδο από τη Βαβυλώνα, τότε που, αφού παραγράφηκαν οι παλαιές τους κατηγορίες, ο Θεός υπόσχεται να είναι μαζί τους και να τους προστατεύει· όσον αφορά δε το βαθύτερο νόημα, έχει προστάξει αναγκαίως να χαίρεται σφοδρά, να ευφραίνεται πολύ και μάλιστα να αγαλλιάζει με όλη της την καρδιά, καθώς έχουν αφαιρεθεί τα αμαρτήματά της, προφανώς διά του Χριστού. Διότι έχει δικαιωθεί η νοητή και αγία Σιών, δηλαδή η Εκκλησία, ήτοι το άγιο πλήθος των πιστών, μόνο εν Χριστώ, και έχουμε σωθεί δι' αυτού και από αυτόν, αποφεύγοντας τις βλάβες των αόρατων εχθρών και έχοντας ανάμεσά μας τον ίδιο τον Βασιλέα των όλων και Θεό, ο οποίος φανερώθηκε με μορφή όμοια με τη δική μας, δηλαδή τον Λόγο του Θεού Πατέρα· χάρη στον οποίο δεν είδαμε πλέον κακά, δηλαδή, έχουμε απαλλαγεί από καθετί που έχει τη δύναμη να προξενεί κακό.

Και πράγματι ο προφήτης Σοφονίας ευαγγελιζόταν, λέγοντας: «Χαίρε πάρα πολύ, θυγατέρα της Σιών, κήρυττε, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ, ευφραίνου και τέρπου με όλη σου την καρδιά, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ. Αφαίρεσε ο Κύριος τα αδικήματά σου, σε λύτρωσε από τα χέρια των εχθρών σου. Ο Κύριος του Ισραήλ θα βασιλεύσει στο μέσο σου, δεν θα δεις πια συμφορές.» Όμως οι απειθείς και αλύγιστοι, που έφτασαν πέρα από κάθε όριο θράσους, του συμπεριφέρθηκαν με τον πιο αισχρό και υβριστικό τρόπο, κάνοντας αυτά με ευκολία και σχεδιάζοντάς τα με υπερβολική προπέτεια. Γι' αυτό λοιπόν και πλήρωσαν την ποινή για τα παραπτώματά τους. Διότι ως κακοί χάθηκαν με κακό τρόπο. Όμως όχι ολοκληρωτικά. Διότι ελεήθηκε και σώθηκε το υπόλειμμα, σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη.

Στον Σοφονία. Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα της Σιών· κήρυττε, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ, ευφραίνου και τέρπου με όλη την καρδιά σου, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ. Ο Κύριος αφαίρεσε τα αδικήματά σου, σε λύτρωσε από το χέρι των εχθρών σου. Ο Βασιλιάς του Ισραήλ, ο Κύριος, βρίσκεται ανάμεσά σου, δεν θα δεις πλέον κακά.

Και ο Σοφονίας λέγει: Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα της Σιών, κήρυττε, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ· ευφραίνου και κατατέρπου με όλη σου την καρδιά· ο Κύριος αφαίρεσε τα αδικήματά σου· σε λύτρωσε από το χέρι των εχθρών σου. Ο Κύριος θα βασιλεύσει ανάμεσά σου, δεν θα δεις πλέον κακά.

Ειδάλλως, αφού εξαγνίσουμε τους εαυτούς μας, ας κρατήσουμε βαΐα μαζί με τα παιδιά και, μαζί με τους μαθητές, αφού στρώσουμε ως χαλί τους νοητούς χιτώνες, δηλαδή την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη, και αφού μελωδήσουμε μαζί με τον προφήτη Ζαχαρία το «χαίρε σφόδρα» στη θυγατέρα Σιών, και αφού ψάλουμε μαζί με τον Σοφονία το «ευφραίνου και κατατέρπου εξ όλης της καρδίας σου», και αφού προϋπαντήσουμε τον Χριστό μαζί με το πιστότατο πλήθος, ας αναφωνήσουμε «ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.» Ευλογημένος είναι αυτός που υπάρχει, που προϋπήρχε, και που τώρα έρχεται στο όνομα του Κυρίου. Σε αυτόν πρέπει τιμή και προσκύνηση, μαζί με τον άναρχο Πατέρα και το ζωοποιό Του Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Μαζί με τα παιδιά ας κρατήσουμε κλάδους. Μαζί με τους μαθητές ας υποστρώσουμε τους νοητούς χιτώνες, δηλαδή την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη. Μαζί με τον προφήτη Ζαχαρία ας ψάλουμε το «χαίρε σφόδρα, θυγατέρα της Σιών», μαζί με τον Σοφονία το «ευφραίνου και κατατέρπου με όλη σου την καρδιά». Ας αναπέμψουμε ύμνους στον Χριστό μαζί με το πιστότατο πλήθος.

Ο Κύριος αφαίρεσε τα αδικήματά σου, σε λύτρωσε από τα χέρια των εχθρών σου. Σήκωσε τα μάτια σου γύρω και δες συγκεντρωμένα τα παιδιά σου. διότι, ιδού, έφτασαν σε σένα όλοι οι γιοι σου από μακριά και οι κόρες σου, όχι προσφέροντας χρυσό και λιβάνι και πολύτιμους λίθους, που είναι όλα γεννήματα της γης και αποκτούν την αξία τους από τον ανθρώπινο νόμο, αλλά προσφέροντάς σου την πατροπαράδοτη πίστη ανόθευτη, πιο καθαρή από κάθε χρυσό και πιο πολύτιμη από όλους τους λίθους. Χαίρε και ευφραίνου με όλη σου την καρδιά, διότι, ιδού, έρχεται ο Κύριος και θα κατασκηνώσει ανάμεσά σου. Τι είναι πιο ευχάριστο από τη σημερινή ημέρα, και τι πιο τρανό από αυτή τη γιορτή ως αφορμή για αγαλλίαση και χαρά; Ένα άλλο κεντρί μπήγεται σήμερα εναντίον του θανάτου μέσα στα ίδια του τα σπλάχνα, όχι με τον ενταφιασμό του Σωτήρα σε τάφο νεκρώσεως για την κοινή ανάσταση του ανθρωπίνου γένους, αλλά με την έγερση της μητρικής εικόνας από τα ίδια τα βάθη της λήθης, η οποία συνανασταίνει μαζί της τις μορφές των αγίων.

Χαίρε σφόδρα, θυγατέρα Σιών, κήρυξε, θυγατέρα της Ιερουσαλήμ· αφαίρεσε ο Κύριος τα αδικήματά σου, σε ελευθέρωσε από τα χέρια των εχθρών σου. Βλέπεις τον αγαπημένο σου υιό, τον οποίο από τα ίδια τα σπάργανα τον έκανες υιό και βασιλιά σου, και, αναθρέφοντάς τον με ευσέβεια και ανδρώνοντάς τον με ευσέβεια, τον οδήγησες σε αυτό το μέτρο της κατά Χριστόν ηλικίας. Τον βλέπεις, πώς στέκεται μπροστά σου προσφέροντας για την ανατροφή του πρωτοφανή και λαμπρά ανταποδόματα με μεγάλους τόκους, και με πόσα και πόσο μεγάλα λάφυρα γέμισε αυτό το ιερό και σεπτό τέμενος; Διότι δεν σου φέρνει δέσμιο τον Άρειο, ούτε δοριάλωτο τον Μακεδόνιο, ούτε αιχμάλωτο τον Νεστόριο και τα τέκνα του Διόσκουρου, ο οποίος με αναρίθμητες αλλότριες σπορές εκβαρβάρωσε την οικουμένη, ούτε τον τάδε ή τον δείνα εχθρό και πολέμιο της Εκκλησίας, ούτε τον αρχηγό μίας ή περισσότερων αιρέσεων, αλλά παρουσίασε ταυτόχρονα όλες τις φάλαγγες του εχθρού μαζί με τους ίδιους τους ηγεμόνες και με τα ίδια τα τεχνάσματα και τις βουλές τους, με ένα και το αυτό χτύπημα της βασιλικής δεξιάς, νεκρούς και λαφυραγωγημένους. Σήκωσε ολόγυρα τα μάτια σου και δες συγκεντρωμένα τα τέκνα σου, τα οποία κάποτε οι βάκχες και οι άρπυιες των αιρέσεων και των σχισμάτων τα είχαν συναρπάσει και, αφού τα γέμισαν με πολλή μανία, τα διασκόρπισαν εξαγριώνοντάς τα σε βουνά και γκρεμούς της απώλειας. Ευφραίνου και τέρπου από τα βάθη της καρδιάς σου.