πλατὺ γὰρ γελῶσιν οἱ τάλανες, τὴν τοῦ μυστηρίου δύναμιν εἰσάπαν ἠγνοηκότες· ἀλλ᾽ οὐκ ἔξω δίκης ἔσονται· πόθεν; οὔτε μὴν ἀντικαταμειδιάσουσι τοῦ Χριστοῦ, ἤγουν τῶν ἐκκλησιῶν· ἔσονται δὲ κατὰ καιροὺς πυρὸς ἀνημέρου τροφὴ, καὶ φλογὸς ἔργον τῆς ἀκατευνάστου καὶ μακρᾶς. ἀφίκοντο γὰρ εἰς τοῦτο μανίας καὶ σκαιότητος νοῦ τῶν παρ᾽ Ἕλλησί τινες, ὡς ἀσελγῆ καταθῆξαι γλῶσσαν τοῦ θείου τε καὶ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος, καὶ βίβλοις ἐγγεγραμμένην ἀφεῖναι τὴν κατάῤῥησιν· ἵνα μὴ μόνον αὐτῶν αἱ ἁμαρτίαι προάγωσιν εἰς κρίσιν, ἀλλὰ γὰρ ἕποιντο καὶ τεθνεῶσιν αὐτοῖς, διά τοι τὸ οἷον ἔμψυχον ἐγκαταλελοιπέναι τὴν ἁμαρτίαν. ταλανίζει δὴ οὖν, καὶ σφόδρα εἰκότως, τοὺς λαβόντας ὀνειδισμὸν κατὰ τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας, οἷς δὴ καὶ μάλα εἰκότως ἁρμόσειεν ἂν τὸ Οὐαί. <Ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἐν σοὶ ἕνεκεν σοῦ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, καὶ σώσω τὴν ἐκπεπιεσμένην, καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰσδέξομαι, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς καύχημα καὶ ὀνομαστοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῇ. καὶ καταισχυνθήσονται ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅταν καλῶς ὑμῖν ποιήσω, καὶ ἐν τῷ καιρῷ ὅταν εἰσδέχωμαι ὑμᾶς.> Τέτραπται πάλιν ὁ λόγος εἰς τὸ τῆς Σιὼν πρόσωπον, ὑπισχνεῖται δὲ τὰ διὰ Χριστοῦ παραδόξως κατωρθωμένα, περί τε τὰς ἐξ ἐθνῶν ἀγέλας καὶ τὸν ἀπόβλητον Ἰσραήλ. ἐν σοὶ γάρ φησιν ἕνεκα σοῦ ποιήσω.
Μετάφραση
Διότι γελούν πλατιά οι ταλαίπωροι, έχοντας αγνοήσει παντελώς τη δύναμη του μυστηρίου. Αλλά δεν θα μείνουν ατιμώρητοι. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε; Ούτε βέβαια θα μπορέσουν να χλευάσουν τον Χριστό, δηλαδή τις εκκλησίες. Θα γίνουν δε στον καιρό τους τροφή άγριου πυρός και έργο φλόγας ακατάπαυστης και μακράς. Διότι έφτασαν σε τέτοιο σημείο μανίας και διαστροφής του νου ορισμένοι από τους εθνικούς, ώστε να ακονίσουν την ασελγή γλώσσα τους εναντίον του θείου και ευαγγελικού κηρύγματος, και να αφήσουν την πολεμική τους καταγεγραμμένη σε βιβλία, έτσι ώστε όχι μόνο οι αμαρτίες τους να προπορεύονται στην κρίση, αλλά και να τους ακολουθούν και μετά τον θάνατό τους, επειδή ακριβώς άφησαν πίσω τους την αμαρτία σαν κάτι το έμψυχο. Θεωρεί άξιους θρήνου λοιπόν, και πολύ δικαιολογημένα, εκείνους που εξαπέλυσαν ονειδισμό κατά της αγίας Εκκλησίας, στους οποίους πράγματι ταιριάζει απόλυτα το «Ουαί». «Ιδού εγώ θα ενεργήσω σε σένα, για χάρη σου, εκείνον τον καιρό, λέγει ο Κύριος, και θα σώσω την καταπιεσμένη και θα αποδεχθώ την αποδιωγμένη, και θα τους καταστήσω καύχημα και ονομαστούς σε όλη τη γη. Και θα καταισχυνθούν κατά τον καιρό εκείνο, όταν θα σας ευεργετήσω, και κατά τον καιρό που θα σας αποδεχθώ». Στρέφεται πάλι ο λόγος προς το πρόσωπο της Σιών, και υπόσχεται τα όσα παραδόξως κατορθώθηκαν μέσω του Χριστού, τόσο όσον αφορά τα ποίμνια που προήλθαν από τα έθνη όσο και τον απορριφθέντα Ισραήλ. Διότι λέει: μέσα σου και για χάρη σου θα ενεργήσω.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες