Περὶ φιλαργυρίας Κλεψία δὲ καὶ ψεῦδος καὶ ὅρκος φιλαργυρίας συνήγοροι, ἥτις ἐστὶν ἡ ῥίζα τῶν κακῶν, ἡ πλάνη τῶν βροτῶν, ἡ τῶν καλῶν ἀναιρέτις, ἡ τῶν πολέμων αἰτία, ἡ τῶν πτωχῶν μισήτρια, ὡς μισουμένων διὰ πτωχίαν πολλάκις, ἡ τῶν πλουτούντων σύνευνος, ἡ τῶν ἐμπόρων φίλη, ἡ τῆς θαλάσσης ἐπίβασις, ἡ μάχη τῶν πολλῶν, ἡ πλάνη τῶν μοναχῶν, ἡ σπεῦσις τῶν μεγιστάνων, ἡ δόξα τῶν βασιλέων, ἡ τῶν ἐθνῶν ἀνταρσία καὶ τῶν στόλων ἑτοιμασία καὶ τῆς θαλάσσης ἐπιβασία, ἡ τῶν πολέμων ἀναστασία καὶ τῶν αἱμάτων αἰτία καὶ τῶν κινδύνων προσένεξις, ἡ φίλη τῶν φειδωλῶν, ἡ ἀγνοοῦσα τοὺς φίλους καὶ τοὺς πτωχοὺς συγγενεῖς, ἡ λέπρα τοῦ Γιεζῆ καὶ ἀγχόνη τοῦ Ἰούδα καὶ αἰτία τῶν ταραχῶν, ἡ δευτέρα εἰδωλολατρία, ὡς εἶπεν ἡ Γραφή, δι’ ἧς καὶ κλονεῖται πᾶσα φύσις ὁμοῦ ἀρχόντων καὶ ἀρχομένων, τῶν μὲν πρὸς τὸ ἀθροίζειν, τῶν δὲ πρὸς τὸ διδόναι.