Ἐπειδὴ οὐκέτι ἑαυτῶν, ἀλλὰ τοῦ ἐν αὐτοῖς εἰσι Πνεύματος, οὓς καὶ κινεῖ καὶ ὑπ’ αὐτῶν πάλιν κινεῖται αὐτό, καὶ γίνεται ἐν αὐτοῖς πάντα ὅσα ἐν ταῖς θείαις ἀκούεις Γραφαῖς περὶ τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν λεγόμενα, μαργαρίτης, κόκκος σινάπεως, ζύμη, ὕδωρ, πῦρ, ἄρτος, πόμα ζωῆς, πηγὴ ζῶσά τε καὶ ἁλλομένη, ποταμοὺς ῥέουσα λόγων πνευματικῶν, λόγων θείας ζωῆς, —λαμπάς, κλίνη, παστάς, νυμφών, νυμφίος, φίλος, ἀδελφὸς καὶ πατήρ. Καὶ τί πολλὰ λέγων πειρῶμαι τὰ πάντα διεξελθεῖν καὶ ἰδού εἰσιν ἀναρίθμητα; ἃ γὰρ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, πῶς γλῶσσα μετρήσασα ταῦτα λόγῳ ἐκδιηγήσεται; ὄντως οὐδαμῶς. Εἰ γὰρ καὶ ἐντὸς ἡμῶν πάντα διὰ τὸ τὸν πάροχον τούτων Θεὸν περιφέρειν κεκτήμεθα, ἀλλ’ οὔτε νοῒ ἐκμετρῆσαι, οὔτε λόγῳ ἐξηγήσασθαι ταῦτα ὅλως δυνάμεθα.