Πῶς αὐτὰς παρατρέχουσι, θεωροῦσι· πῶς ὡς θῆρες ὑπεράλλονται· πῶς τοὺς ἀντιπάλους τροποῦνται· πῶς τοὺς ἄλλους ἐλέγχουσι· πῶς τοὺς ἐπιπλάστους φίλους ἀναιροῦσι. Ταῦτα θεωροῦσιν οἱ Ἄγγελοι. Ἃ δὲ θεωροῦσιν οἱ ἄνθρωποι, τίνα ἐστί; Πάντως ὅτι ἀνθρώπινα. Ἐπεγείρονται γὰρ κατ᾽ αὐτῶν διωγμοί, λογισμοί, πτωχεῖαι, ἀπορίαι, νόσοι, ἀκαταστασίαι, κατηγορίαι, συκοφαντίαι, σκυβαλισμοί, καὶ τὰ τούτοις παραπλήσια. Πολὺ δύσκολος ὁ βίος τῶν μοναχῶν. Ἀδιάφορος ἐὰν ᾖ, παρακλέπτεται· ἐπειδὴ συμμιγείς ἐστιν, ὡς ὑδρομιγὴς οἶνος, ταχέως τρέπεται καὶ γενόμενος ὄξος, οὐ τίμιος, ἀλλ᾽ εὐτελής ἐστιν· οὐ προσωφελής, ἀλλ᾽ ἐπιβλαβής· οὐκ ἀπόλαυσιν παρέχων, ἀλλ᾽ ἀηδίαν.