Καὶ πάλιν λέγει· τῷ δὲ Ἀβραὰμ εἶπε Κύριος· κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρων πεπλήθυνται, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα· δεικνὺς διὰ τούτων τὸ χαλεπὸν καὶ μυσαρὸν καὶ βαρὺ τῆς τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων παρανομίας. Τίνι οὖν δεῖ πείθεσθαι; Τῇ θείᾳ Γραφῇ ἢ ἀνθρώποις φιληδόνοις καὶ ἀπεστερημένοις τῆς ἀληθείας; Οἱ γὰρ φιλήδονοι ἀναισχύντῳ προσώπῳ πρὸς ἀλλήλους ἐροῦσι· οὐ κρινεῖ ὁ Θεὸς ταῦτα, σωματικὰ γάρ εἰσι. Ταῦτα δὲ προβάλλονται, ὅπως τὸν τῆς δικαιοκρισίας τοῦ Θεοῦ φόβον περιαροῦσι τῆς τοῦ πλησίον καρδίας, ἵν᾽ οὕτως ἀφόβως καὶ ἀνεπισχέτως τὰς ὀρέξεις αὐτῶν κατεργάζωνται, καὶ μὴ ᾖ ὁ διελέγχων.