Ταῦτα δὲ σπουδαίως ποιεῖν ἐν πολλῇ διακρίσει μάλιστα οἱ προεστῶτες τῶν ἀδελφῶν ὀφείλετε, καὶ ἑαυτοὺς καὶ τοὺς σὺν ὑμῖν ἀδελφοὺς τοιούτῳ φρονήματι καταρτίζειν σπουδάζετε, ἵνα μηδεὶς ἐγκοπὴν λαμβάνῃ, εἰς ὃν προῄρηται ἀγωνίζεσθαι ἀγῶνα. Ὥσπερ οὖν τὸ κεφαλαιωδέστερον ὁ ἐν τῇ εὐχῇ προσκαρτερῶν ἐπέλαβε τὸ ἔργον, οὕτω καὶ ἀγῶνα περισσότερον καὶ πόνον πολὺν καὶ σπουδὴν ἀδιάλειπτον ἀναλαβεῖν ὀφείλει, διὰ τὸ πολλὰ ἐν τῇ προσκαρτερήσει τῆς εὐχῆς εἶναι τῆς κακίας ἐμπόδια, ὕπνος, ἀκηδία, βάρησις σώματος, λογισμῶν ῥεμβασμός, νοὸς ἀκαταστασία, ὀλιγωρία, ἀνυπομονησία, ἔκλυσις, καὶ τὰ λοιπὰ τῆς κακίας λεπτὰ ἐνεργήματα. Εἶτα θλῖψις καὶ ἐπανάστασις αὐτῶν τῶν πονηρῶν πνευμάτων, πολεμούντων καὶ ἀνταγωνιζομένων μέχρις αἵματος τῇ κατὰ ἀλήθειαν τὸν Θεὸν ἀδιαλείπτως ἐπιζητούσῃ ψυχῇ, κωλυόντων αὐτὴν μὴ προσεγγίζειν Θεῷ.