εἰ δὲ καὶ τὴν ἔνθεον ἐκείνην ἱστορίαν ἐπὶ λέξεως γράφοιμι, τίς 〈ὁ κατὰ τὸν Εὔξεινον Πόντον διὰ τῆς ὁμωνυμίας αὐτὸν προλυπήσας〉, οἷος ὁ βίος, τίνες αἱ σπουδαί, πῶς 〈διεφέρετο πρὸς τὸν Ἀρμένιον διὰ τὴν ὁμοτροπίαν τοῦ ἤθους, εἶτα ἐπὶ τίσι συνέθεντό τε μετ᾽ ἀλλήλων καὶ κατηλλάγησαν, ὡς ἐπὶ τὸν ἄμαχον ἐκεῖνον καὶ τῇ δόξῃ πολὺν Ἀέτιον〉, τὸν διδάσκαλον αὐτοῦ, 〈συμφρονῆσαι〉 (τούτοις γὰρ αὐτὸν ἀποσεμνύνει τοῖς ἐπαίνοις), εἶτα τίς 〈ἡ καθ᾽ αὑτοῦ μηχανὴ καὶ ἐπίνοια, δι᾽ ἧς εἰς κρίσιν〉 τὸν ἄνδρα 〈κατέστησαν, ἔγκλημα ποιούμενοι τὸ εὐδοκιμεῖν〉 αὐτὸν 〈καὶ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους εἶναι〉· εἰ ταῦτα λέγοιμι πάντα, ἆρ᾽ οὐχὶ καθάπερ οἱ τῶν ὀφθαλμῶν τὴν νόσον ἐκ τῆς πολλῆς ὁμιλίας τῶν προνενοσηκότων ἐφ᾽ ἑαυτοὺς ἕλκοντες, οὕτω καὶ αὐτὸς συμμετεσχηκέναι δόξω τοῦ περὶ τὴν ματαίαν σπουδὴν ἀρρωστήματος, ἑπόμενος κατ᾽ ἴχνος τῇ φλυαρίᾳ καὶ τὰ καθ᾽ ἕκαστον ἐξετάζων, τίνας φησὶ 〈δούλους εἰς ἐλευθερίαν ἀφιεμένους καὶ τίνα μυουμένων σχέσιν καὶ ἀργυρωνήτων τάξιν〉, καὶ τί βούλονται 〈Μόντιος〉 καὶ 〈Γάλλος〉 καὶ 〈Δομετιανὸς〉 ἐπεισιόντες τῷ λόγῳ καὶ 〈μάρτυρες ψευδεῖς〉 καὶ 〈βασιλεὺς ὀργιζόμενος〉 καὶ 〈εἰς ὑπερορίαν〉 τινὲς 〈μεθιστάμενοι〉; τί γὰρ ἂν καὶ γένοιτο τούτων ματαιότερον τῶν διηγημάτων τῷ γε μὴ ψιλὴν ἱστορίαν διηγήσασθαι βουλομένῳ, ἀλλὰ διελέγξαι τὸν ἀντειπόντα τῷ τῆς αἱρέσεως δόγματι;