Τῆς δὲ βασιλίσσης Εὐδοξίας τῷ τῆς φιλαργυρίας πάθει δεινῶς ἐμπεσούσης καὶ πάμπολλα χρήματα καὶ κτήματα ἐξ ἀδικιῶν καὶ τυραννίας ἀνυ ... ... όλως συναγαγούσης, ἐνέτυχε καί τινι τῶν τῆς <πόλεως> πρωτευόντων, Θεοδωρήχῳ καλουμένῳ, ... ἐγκλήματος αἰτίαν εὑραμένη, ἅπαντα τὰ ἐνόντα αὐτῷ ὑπάρχοντα τῷ ταμιείῳ ἑαυτῆς ἀδίκῳ ψήφῳ κατεθησαύρισεν καὶ ἀλλότριον παντάπασι τῆς ἰδίας αὐτοῦ περιουσίας ἀπεκατέστησεν. Οὐκ ἔχων δὲ ὁ Θεοδώρηχος ὅ τι καὶ δράσειεν, πρὸς τὸν ἀκύμαντον τῆς ἐκκλησίας τρέχει λιμένα, τὸν θεῖον Ἰωάννην δηλαδή, καὶ τὰ τῆς ὑποθέσεως διέξεισιν ἀποκλαιόμενος. Ὁ δὲ συμπαθὴς καὶ φιλάγαθος, τῇ περιστάσει ἐπικαμφθείς, πέμπει τῇ βασιλίσσῃ διά τινος τῶν ἐπισήμων τὸν λόγον, παραινῶν αὐτῇ τοῦ μὴ ἐᾶν ἀδικεῖσθαι τὸν Θεοδώρηχον, ἀλλ’ ἀποδῶσαι τὸ ἑαυτοῦ ἐπιτρεπόμενος.