Οὐδὲν ἡμῖν οὕτω περισπούδαστον ὡς ἡ τῆς ἐκκλησίας ... ... τῆς ἐν Χριστῷ πίστεως ἀσφαλεστάτη κρηπίς. ... ... πατρικὴ ὁσιότης ὡς τέλος τοῦ βίου ἐχρήσατο Νεκτάριος ὁ τῆς ἡμῶν πόλεως πρόεδρος· καὶ οὐ πρέπει ταύτην ἄνευ ἀρχηγοῦ τοῦ τῶν ἱερῶν διαμένειν. Ἔγνωσται οὖν ἡμῖν ἡ τοῦ πρεσβυτέρου Ἰωάννου φήμη. Διὸ καὶ πέμπομεν τῇ σῇ ἁγιότητι εὐλαβεῖς ἐκ τῶν τῆς ἐκκλησίας κληρικῶν, οὐ μὴν δὲ καὶ ἐνδόξους τῶν ἀρχόντων, τοῦ ἀποστεῖλαι τοῦτον πρὸς ἡμᾶς ὅσον τάχιστα. Ἔρρωσο, πάτερ τίμιε.» Δεξάμενος οὖν ὁ ἐπίσκοπος τὴν ἐπιστολὴν καὶ ταύτην τῷ Ἰωάννῃ κοινολογησάμενος, <οὗτος> ἐκ βάθους καρδίας στενάξας ἔφη τῷ ἐπισκόπῳ· «Τίς εἰμι ἐγώ, τιμιώτατε πάτερ, τοιούτου ἐπιλαβέσθαι ἀξιώματος;» Καὶ ὁ ἐπίσκοπος πρὸς αὐτόν· «Ἃ προώρισεν ὁ θεός, τέκνον, πάντως πέρας λαβεῖν ἐθέλουσιν.» Τοῦ δὲ ἀπανηναμένου καὶ μηδαμῶς πειθομένου πρὸς τὸ ... τοῦ ἐγχειρήματος, ὁ ἀρχιερεὺς ἀντέγραψεν τὰ λεχθέντα τῷ βασιλεῖ.