Κατηγορεῖ ὁ νόμος, καὶ κατηγοροῦσι προφῆται· κατηγορεῖ καὶ ὁ θάνατος. Ἀλλὰ χάρις ἐστὶν ἡ πάντα λύουσα συγχώρησις, ἄφεσις. Διὰ τοῦτο ἔκραζεν· «Οὐκ ἦλθον, ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον.» Αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί. Τὸ πνεῦμα πῦρ ἐκάλεσεν, ἵνα μάθῃς αὐτοῦ τὴν δύναμιν. Διὰ τί αὐτὸ πῦρ ἐκάλεσεν; Ἀπὸ τῶν γνωρίμων λέξεων τὰ ὑπερβαίνοντά σου νοήματα [τὴν διάνοιαν] παραστῆσαι βούλομαι, ὅτι ὥσπερ τὸ πῦρ δαπανᾷ τὰς ἀκάνθας, οὕτως τὸ πνεῦμα ἐπελθὸν ἀναιρεῖ τὰ ἁμαρτήματα, καὶ ὥσπερ τὸ πῦρ τὴν μεταλλικὴν γῆν χρυσὸν ἐργάζεται, οὕτως τὸ πνεῦμα ἐμπῖπτον εἰς τὸ βάπτισμα καὶ εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ ὕδατος τὸν μοιχὸν δίκαιον ποιεῖ, τὸν λῃστὴν υἱὸν θεοῦ κατασκευάζει. Καὶ μή μοι εἴπῃς, πῶς· ἐπεὶ κἀγὼ ἐρωτῶ σε· «Πῶς τὸ πῦρ τὴν γὴν λαμβάνον χρυσὸν ποιεῖ;» Καὶ οὐκ οἶδας εἰπεῖν. Τέχνῃ ὁμοδούλου παραχωρεῖς· καὶ φιλανθρωπίᾳ δεσπότου οὐ παραχωρεῖς; Τὸ πῦρ καὶ ἀπὸ τῆς γῆς χρυσὸν ποιεῖ, καὶ πάλιν ἀνδριάντα ἰωθέντα χωνεύει καὶ ἀποσμήχει, καὶ καθαρὸν ἐργάζεται, οὕτω καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ ἀπὸ κατηχουμένων πιστοὺς ἐργάζεται, καὶ ἀπὸ ἁμαρτωλοῦ πιστοῦ δίκαιον κατασκευάζει. Διὰ τοῦτο λέγει ὁ Δαυίδ· «Καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί, ὁ θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου.» Μέσος δὲ ὑμῶν ἕστηκεν οὗ οὔκ εἰμι ἱκανὸς λῦσαι τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος.