Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε. Ἥλιος ὑπάρχεις, μὴ τοὺς ἐν σκότει παρίδῃς. Βασιλεὺς εἶ εὐγενής, τὸν αἰχμάλωτον ῥῦσαι. Ἀρχιστράτηγος ὑπάρχεις κυρίου, τὸν ἀρχέκακον τρῶσον. Ἅρπασον τοῦ τυράννου τὰ σκεύη, κράτος γὰρ ἔχεις ἀήττητον. Ἐλευθέρωσον δουλείας, ἣν δι’ ὀλίγωρον ὑπεμείναμεν γνώμην· ἔκβαλε τῆς πλάνης καὶ τὸ πλανηθὲν βάστασον ἐπ’ ὤμων. Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, κύριε. Ἀνάδειξον τὴν πόρνην παρθένον, μετάβαλε τὴν μοιχαλίδα εἰς σώφρονα, ποίησον καρποφόρον τὴν ἄκαρπον, μετάβαλε τὸ ζιζάνιον εἰς σῖτον, μεταποίησον τὴν ἄκανθαν εἰς ῥόδον, ἐγκέντρισον εἰς καλλιέλαιον τὴν ἀγριέλαιον, τὴν ἔρημον ἀνάδειξον ἔνδοξον, τὴν ἄτεκνον δεῖξον πολύτεκνον. Πάντα γὰρ δυνατά σοι ὅταν θέλῃς· ἐν γὰρ τῷ θέλειν ἔχεις τὸ δύνασθαι.