Μεθ’ ἡμῶν ὁ θεός. Γνῶτε, Νεστόριοι, καὶ ἡττᾶσθε, ὅτι μεθ’ ἡμῶν ὁ θεός. Οὐκ ἄνθρωπος, οὐ πρέσβυς, ἀλλ’ αὐτὸς ὁ κύριος ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς. Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, θεὸς κύριος, καὶ ἐπέφανεν ἡμῖν. Συστησώμεθα ἑορτὴν ἐπὶ τῇ γεννήσει τῆς θεοτόκου. Εὐφραίνου. Ἄννα στείρα, ἡ οὐ τίκτουσα· ῥῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα. Ἀγάλλου, Ἰωακείμ, ὅτι ἐκ τῆς σῆς θυγατρὸς παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, καὶ ἐδόθη ἡμῖν, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς, τῆς παγκοσμίου σωτηρίας ἄγγελος, θεὸς ἰσχυρός. Αἰσχυνέσθω Νεστόριος καὶ τιθέτω χεῖρα ἐπὶ στόματι. Τὸ παιδίον θεός, καὶ πῶς οὐ θεοτόκος ἡ τεκοῦσα; Εἴ τις οὐ θεοτόκον ὁμολογεῖ τὴν ἁγίαν παρθένον, χωρίς ἐστι τῆς θεότητος. Οὐκ ἐμὸς ὁ λόγος, καὶ ἐμὸς ὁ λόγος· κλῆρον γὰρ τοῦτον ἐκ θεολόγου πατρὸς Γρηγορίου θεολογικώτατον δέδεγμαι.