Ἐπεὶ δὲ ὁ τούτου παῖς Ῥοβοὰμ τὴν τοῦ πατρὸς διεδέξατο βασιλείαν καὶ οἷα νέος καὶ τὸ φρόνημα ὀλισθηρὸς αὐθαδῶς τοῖς ὑπηκόοις ἐχρῆτο οὐ μᾶλλον συνέλκων πρὸς ἑαυτὸν ἢ ἀφέλκων καὶ ἀποσπῶν, ὑπ’ ἐκείνου δὴ καὶ αἱ φυλαὶ διερράγησαν καὶ αὐτῷ καὶ ἀλλήλαις ἀντεπανέστησαν· δέκα γὰρ αὐτῶν ἀποστᾶσαι καὶ Ἱεροβοάμ, τῷ τοῦ Σολομῶντος δούλῳ, προσκολληθεῖσαι, σὺν αὐτῷ καὶ τὴν Σαμάρειαν ᾤκησαν μόνας τὰς δύο φυλὰς τὴν Ἱερουσαλὴμ λιποῦσαι οἰκεῖν. Ἀμέλει καὶ οὗτος ἀναγώγους τοῖς τρόποις εὑρὼν καὶ γαστρὶ ζῶντας καὶ τοῖς ὑπὸ γαστέρα πρὸς πᾶν μὲν εἶδος ἀκολασίας ἐπαίδευσε, πρὸς πᾶσαν δ’ ἀσέβειαν ἤσκησε, τούτοις καὶ ναὸν δομησάμενος καὶ δαμάλεις δύο προστησάμενος, ὡς ἂν ἔχοιεν εὐχερῶς καὶ τὰ χειροποίητα λατρεύειν, ἅτε καὶ πρὸς ταῦτα ἐπικλινῶς ἔχοντες, ἀλλὰ γὰρ ἐγγὺς τούτοις καὶ τὰ ἐπίχειρα τῶν κακῶν παρά τε τοῖς ἀστυγείτοσι καὶ προσοίκοις πολιορκουμένοις καὶ παρὰ Βαβυλωνίοις καὶ Πέρσαις ἀναστάτοις ἤδη γεγενημένοις καὶ τὰ πάντων δεινότατα πάσχουσι. Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὕστερον.