Εἰ τὸ τῆς θείας φύσεως τοῦ Λόγου θέλημα, δημιουργικὸν πάντων τῶν γεγονότων, τοῦτο δὲ κατ’ αὐτοὺς εὐλογημένοι καὶ τῆς σαρκὸς τυγχάνει θέλημα, δημιουργὸς ἔσται προδήλως τῶν γεγονότων καὶ ἡ τοῦ Λόγου σάρξ, καὶ ἀνῄρηται οὕτω γε ἡ κοινὴ δόξα τῶν Χριστιανῶν, τὸ κτιστὴν αὐτὴν εἶναι— πῶς γὰρ κτίσμα, τὸ ἐκ μὴ ὄντων, κτίζον, καὶ τὸ ἐξαίρετον τῆς θείας φύσεως ἰδίωμα ἔχον; Καὶ εἰ διὰ τὸ ἓν εἶναι θέλημα Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος, καὶ μία φύσις αὐτῶν ἐδείχθη ὑπὸ τῶν θεολήπτων πατέρων· ἓν δὲ θέλημα κατ’ αὐτοὺς τοῦ Λόγου καὶ τῆς σαρκός, καὶ μία φύσις ἔσται οὕτω γε τοῦ Λόγου καὶ τῆς σαρκός. Εἰ δὲ μετὰ τῆς σαρκὸς καὶ τοῦ Λόγου τὸ ἓν θέλημα τὴν μίαν φύσιν οὐ συνάγει, οὐδὲ ἐπὶ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος τὸ ἓν θέλημα τὴν μίαν φύσιν συνάξει, καὶ κενὴ ἡ πίστις ἡμῶν, κενὸν δὲ καὶ τὸ τῶν πατέρων κήρυγμα.