Φρόνησις μὲν οὖν ἀρετὴ τοῦ λογιστικοῦ, καθὼς ἔφαμεν, ἀνδρεία τοῦ θυμικοῦ, σωφροσύνη τοῦ ἐπιθυμητικοῦ, δικαιοσύνη κοινὴ τοῦ ἐπιθυμητικοῦ καὶ τοῦ θυμικοῦ· καὶ γὰρ ὁ μὴ ἐπιθυμῶν τῶν ἑτέρῳ διαφερόντων καὶ διατοῦτο τὴν πλεονεξίαν ἀποσειόμενος, δίκαιος. Ὅ τε μὴ προσωποληπτῶν ἐν τῷ δικάζειν, μὴ τῷ ἀρέσκειν χαίρων, μὴ δώροις ἐφηδόμενος, δίκαιος. Ὡσαύτως ὁ λαχὼν ἄρχειν καὶ τὸν προλελυπηκότα μὴ ἀμυνόμενος, μήτε μὴν ἐν κρίσει παρορῶν αὐτὸν ἀδικούμενον, μήτε μὴν ἐν διανομαῖς τῶν κατ’ ἀξίαν ἀποστερούμενον, μήτε μὴν ἐν λειτουργίαις παρὰ τὸ εἰκὸς βαρυνόμενον, ἀλλ’ ἀπονέμων ἐν πᾶσιν αὐτῷ τὸ κατάλληλον, ἀντιλυπῆσαι μὴ προαιρούμενος, δίκαιος.