ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Διορίζει ὁ παρὼν Κανών, ὅτι κἀμμία γυναῖκα, εἴτε λαϊκή, εἴτε καλογραῖα, διὰ κάθε ἁμάρτημα ὁποῦ κάμῃ, νὰ μὴ χωρίζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν σύναξιν τῶν πιστῶν, ἀλλὰ ἀπὸ μόνην τὴν θείαν Κοινωνίαν· διότι λέγει ὁ Κανὼν νὰ μὴ κάμνωμεν τοῦτο, διὰ νὰ μὴ φονεύσουν τὸν ἑαυτόν τους, ἀπὸ τὴν πολλήν τους ἐντροπήν. Καθὼς οὔτε ὁ Ἱερεύς, οὔτε ὁ Διάκονος ἁμαρτήσαντες ἐκβάλλονται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλ’ ἀπὸ μόνην τὴν Κοινωνίαν τῶν Μυστηρίων, διὰ νὰ μὴ λάβουν ἐνταυτῷ δύω παιδείας, κατὰ τὸν κεʹ. τῶν Ἀποστόλων, καὶ τὸν γʹ. τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Προσθέτει δὲ ὁ Βαλσαμὼν ἐν τῇ Ἑρμηνείᾳ τοῦ λδʹ. τοῦ Βασιλείου, ὅτι ἐὰν δημοσιευθῇ τὸ ἁμάρτημα τῆς μοιχευθείσης γυναικός, πρέπει νὰ ἐπιφορτίζεται εἰς αὐτὴν καὶ ὁ ἀπὸ τῆς Ἐκκλησίας χωρισμός. Συμπεραίνεται δὲ ἐκ τοῦ Κανόνος τούτου κατὰ ἀντιδιαστολήν, ὅτι ὁ θεῖος Νηστευτὴς ἀκολουθεῖ εἰς τοὺς Κανόνας τῶν θείων Συνόδων τε καὶ Πατέρων· διατί, ἀνίσως ἐδῶ λέγῃ νὰ μένουσιν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ αἱ ἁμαρτήσασαι θανασίμως γυναῖκες, φανερὸν εἶναι, ὅτι κατὰ τὸ σιωπώμενον διορίζει νὰ εὐγαίνουν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν οἱ ἁμαρτήσαντες ἄνδρες θανασίμως, ὡς τοῦτο καθαρὰ λέγει καὶ εἰς τὸ Κανονικόν του· κᾂν καὶ τώρα τὸ τοιοῦτον ἐπιτίμιον δὲν ἐνεργεῖται. Ὅρα τὴν ὑποσημ. τοῦ αʹ. Κανόνος αὐτοῦ, καὶ εἰς τὸ τέλος τῶν αὐτοῦ Κανόνων καὶ ἐπιτιμίων.