Τί μικρὸν ἢ μέγα τοῦτον λαβόντες ὑμεῖς ἠδικηκότα; Τί τῶν κοινῶν ἢ τῶν ἰδίων ἔχοντες ἐγκαλεῖν, θανάτου δίκην ἀδίκως ἐπάγετε τῷ δεσπότῃ; Ἐπιδείξατε τίς ἡ τοῦ θανάτου ἀξία πρᾶξις, τίνες οἱ κατήγοροι, τίνες οἱ φανερῶς ἐλέγξαντες καὶ κρατήσαντες ὅλως; Οὐδὲ γὰρ ἁπλῶς ὁρίζεται καταδίκη θανάτου κατά τινος· ἀλλὰ πρῶτον ἔλεγχοι, κατήγοροι προφανεῖς, ἐγκλημάτων μεγάλων ἀπόδειξις ἐναργής, καὶ τότε ψῆφος θανάτου. Ἐνταῦθα δὲ οὐδέν τι τοιοῦτον οὐδαμοῦ· φθόνος δὲ μόνον ὁ φόνου πατήρ. «Συμβούλιον ἔλαβον, ὥστε θανατῶσαι αὐτόν». Τίνα θανατῶσαι ζητεῖτε; τὸν ἐξ Αἰγύπτου πάντως καὶ τῆς πικρᾶς δουλείας ὑμᾶς ἀπαλλάξαντα, τὸν στύλῳ πυρὸς ὁδηγήσαντα καὶ νεφέλῃ, τὸν πεζῇ διαβῆναι τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν κελεύσαντα, τὸν μάννᾳ θρέψαντα ἐν ἐρήμῳ, τὸν ἐκ πέτρας ὕδωρ πηγάσαντα; Εἰ δὲ μὴ τούτων ὡς παλαιῶν μνημονεύετε, οὐ χθὲς καὶ πρὸ ὀφθαλμῶν ἡγητόρων τυφλοὺς ὠμμάτωσε, χωλοὺς ἀνώρθωσε, παρειμένους ἰάσατο, λεπροὺς ἐκάθηρεν, ἄλλα μυρία εἰργάσατο θαύματα; Πῶς οὖν τῶν τοσούτων καὶ τηλικούτων χαρίτων λήθην οὕτω ταχεῖαν λαβόντες, τοῖς ἐναντίοις τὸν εὐεργέτην ἀμείβεσθαι βούλεσθε καὶ θάνατον ἄδικον κατ’ αὐτοῦ μελετᾶτε καὶ φόνον ἀνόσιον παραδοῦναι Πιλάτῳ; «Καὶ δήσαντες αὐτόν, φησίν, ἀπήγαγον καὶ παρέδωκαν τοῦτον Πιλάτῳ τῷ ἡγεμόνι».