Τὸ δὲ ζέον ὕδωρ, ὕδωρ τε ὂν καὶ πυρὸς μετέχον, εἰς σύμβολον παραλαμβάνεται τοῦ ἁγίου Πνεύματος ὃ καὶ ὡς πῦρ ὡράθη καὶ ὕδωρ ὀνομάζεται. Εἰσάγεται δὲ μετὰ τὸ τελεσθῆναι καὶ ἁγιασθῆναι τὰ τίμια δῶρα, σημαῖνον τὴν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν κάθοδον τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἥτις μετὰ τὸ σφαγῆναι τὸν Χριστὸν καὶ ἀναστῆναι καὶ πᾶσαν πληρωθῆναι τὴν οἰκονομίαν ἐξ ἀρχῆς ἐγένετο καὶ ἐξ ἐκείνου ἀεὶ μετὰ τὸ τελεσθῆναι τὴν θυσίαν γίνεται· ἐπιδημεῖ γὰρ ὁ Παράκλητος τοῖς ἀξίως αὐτῆς μεταλαμβάνουσιν. Ἐπεὶ γὰρ ἡ αὐτή ἐστι θυσία ἡ τότε γενομένη καὶ νῦν τελουμένη, καὶ ὁ αὐτὸς μεσίτης Χριστός, διὰ τοῦτο καὶ τὸ αὐτὸ Πνεῦμα ἅγιον πιστευόμενον ὁμοίως ἐπιδημεῖν. Ἐγχεῖται δὲ εἰς τὰ ἅγια τὸ τοιοῦτον θερμὸν ὕδωρ, οὐχ ὡς τότε ἐπιδημοῦντος τοῖς τιμίοις δώροις τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐκεῖνα γὰρ ἐν τῷ ἁγιασθῆναι τὴν θείαν ἐδέξαντο χάριν, ἀλλ’ ἵνα σημαίνῃ τὸν τρόπον καθ’ ὃν ἡ Ἐκκλησία μετέσχε καὶ ἀεὶ μετέχει τοῦ ἁγίου Πνεύματος· μετέχει γὰρ διὰ τοῦ μεσίτου, τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ.