Ταῦτα μὲν οἶδα εὐαγγελικὰ τὰ ῥήματα. Εἰ δὲ τὴν ἡμέραν, καθ’ ἣν τὸ Δεσποτικὸν ἐγένετο δεῖπνον, μίαν εἶναι δεξόμεθα τῶν ἑπτά, ἐν αἷς ἡ τῶν ἀζύμων ὥριστο βρῶσις, τὴν πρώτην δέ, οὐκ ἔχω πῶς τοὺς εὐαγγελιστὰς τούτους ἑαυτοῖς τε καὶ ἀλλήλοις καὶ τῇ ἀληθείᾳ καὶ Ἰωάννῃ τῷ κατ’ ἐξαίρετον θεολόγῳ συμφωνεῖν δῶμεν. Τοῦ γὰρ νόμου θεσπίζοντος λαμβάνεσθαι μὲν τῇ δεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς ἡμέρᾳ τὸ πρόβατον, τηρεῖσθαι δὲ μέχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης, τηνικαῦτα δὲ πρὸς ἑσπέραν θύεσθαι καὶ βιβρώσκεσθαι, καὶ τοῦτο εἶναι πάσχα Κυρίου ὁριζομένου, τὸ δ’ ἐντεῦθεν ταῖς ἑξῆς ἑπτὰ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων παραδιδόντος, ἧ φησιν ἐν τῷ Λευιτικῷ· ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνός, ἀναμέσον τῶν ἑσπερινῶν, πάσχα τῷ Κυρίῳ· καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τούτου ἑορτὴ τῶν ἀζύμων τῷ Κυρίῳ· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε, τὰς ἀπὸ τῆς πεντεκαιδεκάτης δηλαδὴ μέχρι τῆς εἴκοσι πρώτης ἀριθμουμένου, πῶς πρώτην τῶν ἀζύμων οἱ εὐαγγελισταὶ λέγουσι τὴν ἡμέραν, ἐν ᾖ οὔπω τὸ πάσχα ἐτίθετο; Οὐ γὰρ δὴ μετὰ τὸ πάσχα ἔμελλον ἐρωτᾷν οἱ ἀπόστολοι, ποῦ θέλεις ἑτοιμάσομέν σοι φαγεῖν τὸ πάσχα, καὶ ὁ Κύριος πρὸς αὐτούς· πορευθέντες ἑτοιμάσατε ἡμῖν τὸ πάσχα, ἵνα φάγωμεν. Καὶ μὴν ὁ Λουκᾶς, ἐν ᾗ φησιν ἔδει θύεσθαι τὸ πάσχα.