Jo 8, 55 Τοσοῦτον ἐμοὶ προσήκει τὸ εἰδέναι τὸν πατέρα, δι᾽ ὧν τὰ ἴσα αὐτῷ ποιῶ, ὅσον ὑμῖν, δι᾽ ὧν ἀπ᾽ ἐναντίας τῶν θελημάτων αὐτοῦ πράττετε, τὸ μὴ εἰδέναι 〈αὐτὸν〉 θεόν. ὥσπερ οὖν ὑμεῖς λέγοντες, ὅτι γινώσκετε 〈αὐτόν,〉 ψεύδεσθε καὶ ψεῦσταί ἐστε, οὕτως ἦν ἂν κἀγὼ 〈ψεύστης ὅμοιος〉 ὑμῶν, εἰ ἔλεγον μὴ εἰδέναι 〈αὐτόν·〉 ἡ γὰρ ἰσότης τῶν ἔργων τὴν τῆς φύσεως ἰσοτιμίαν παριστᾶσα καὶ τὴν γνῶσιν θαυμαστικὴν ἡλίκην μαρτυρεῖ. αὐτὸς δὲ οὐ τὴν ἰσότητα νῦν τῶν ἔργων εἰσάγει διὰ τὴν ἀπόνοιαν αὐτῶν, ἀλλὰ ταπεινὰ φθέγγεται ψυχαγωγῶν καὶ ἕλκων αὐτούς· 〈οἶδα〉 γὰρ 〈αὐτόν,〉 φησίν, ὅτι 〈τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ.〉 Jo 9, 2—3 Οἷον 〈οὗτος,〉 φασίν, 〈τυφλὸς〉 ἐγεννήθη; τί ἄν τις εἶποι περὶ αὐτοῦ, ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ 〈τυφλὸς〉 ἐγεννήθη; ἀλλὰ ἀδύνατον τοῦτο· πῶς γὰρ ἄν τις ἁμάρτοι πρὶν ὅλως ὑπάρξαι; ἀλλὰ διὰ τὰς τῶν τεκόντων ἁμαρτίας ὑπέστη τὸ πάθος· ἀλλ᾽ ὁμοίως ἄτοπον ἑτέρων ἡμαρτηκότων ἕτερον παρέχειν τὰς εὐθύνας. διὸ καὶ ὁ δεσπότης φησίν· 〈οὔτε οὗτος ἥμαρτεν〉 καὶ διὰ τοῦτο ἐγεννήθη 〈τυφλός〉 (ἀδύνατον γὰρ ὅλως τοῦτο). οὔτε πάλιν διὰ τεκόντων ἁμαρτίας 〈οὗτος〉 ἐγεννήθη 〈τυφλός·〉 ἀνάξιον γὰρ τοῦτο τῆς τοῦ θεοῦ δικαιοκρισίας καὶ φιλανθρωπίας.