Οἱ ζήσαντες εὐσεβῶς προσευχῶν ἐδέοντο καὶ πᾶσαν τὴν ἀρετὴν ἐκ σπουδῆς κτησάμενοι, ὅτι δεδοίκεισαν, μὴ συληθῶσι τὸν πλοῦτον τὸν τῆς ψυχῆς καὶ μακρὰν εὑρεθῶσι τῆς χάριτος· ἐντεῦθεν τῶν ἀποστόλων ἡ δωδεκὰς καὶ κοινῇ 〈καὶ〉 κατ᾽ ἰδίαν ἐν προσευχαῖς προσεκαρτέρουν· εὐγνώμονες ἐδείκνυντο τῷ βασιλεῖ καὶ θεῷ, μεσῖται [σωτηρ]ίας δὲ πᾶσιν ἐγίνοντο καὶ ὅτε ἦσαν ἐν κόσμῳ καὶ ἀπελθόντες ἐντεῦθεν· φωστῆρες γὰρ ὑπάρχουσιν ὁδηγοῦντες |〈τῇ ἐλπίδι τῆς πίστεως〉.: [Ὑπ]άρχουσι τοῖς πιστοῖς βοηθοὶ ἀόρατοι, ἐτύγχανον καὶ τῶν [!!!]ν ἰατροὶ ὁρώμενοι, οὐ θεραπεύοντες φαρμάκοις καὶ [τα]ῖς βοτάναις, οὐδὲ σιδήρῳ ἢ ἄλλοις τοιούτοις ἰώμενοι, ἀλλὰ λόγῳ καὶ τῇ πίστει τῇ εἰς Χριστόν, ἣν κατεῖχον ὥσπερ φλόγα κατὰ παθῶν ἀθεραπεύτων, τὰ πάθη μὲν διώκοντες μετ᾽ αὐθεντίας πολλῆς, ἀνθρώπους δὲ φωτίζοντες τῇ τῆς φλογὸς ἀστραπῇ· ἀλλ᾽ ἄρτι δεῦτε, τοῦ Πέτρου καὶ Ἰωάννου μνησθῶμεν· ἀνῆλθον γὰρ προσεύξασθαι καὶ παρέσχον |τὴν ἐλπίδα τῆς πίστεως.: [Τῇ] ὥρᾳ τῆς προσευχῆς τῆς ἐνάτης, ὥς φησιν, ἀνέβαινον Πέτρος 〈τε〉 κα<ὶ Ἰ>ωάννης εἰς τὸν ναόν, ὅπου ἐτέλουν μὲν Ἑβραῖοι τὰς λειτουργίας, τὰς πανουργίας δὲ πάσας ἐγύμνουν οἱ ἄνομοι.