ὅμως τὰ δεδογμένα τῷ νόμῳ τελέσαντες, ἐπεί περ ἅπαντα τοῦ νόμου πληροῦν ὁ Χριστὸς παρεγένετο καὶ διδόναι παῦλαν τοῖς νόμου προστάγμασιν, εἰς Ναζαρὲθ ἐπανέρχονται, ἔνθα καὶ πρὸς τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ εὐηγγελίσατο ἡ τὸν σωτῆρα τῷ κόσμῳ γεννήσασα, ἐξ ἀσπόρου μὲν συλλήψεως κυοῦσα, παρθένος δὲ μετὰ γέννησιν μένουσα καὶ πᾶσι δεικνῦσα τοῖς βλέπουσιν ὡς ἐγνωρίσθη θεοῦ τὸ σωτήριον καὶ τὸ φῶς τοῖς ἔθνεσιν ἔλαμψεν, καὶ ὡς θεοῦ δικαιοσύνη καὶ λύτρωσις πᾶσι τῆς γῆς ἐφάνη τοῖς πέρασιν, καὶ δόξαν τοὺς δεδεγμένους ἐνέδυσε θεϊκὴν ὁμοῦ καὶ ἀίδιον καὶ ῥεῦσιν καὶ φθορὰν οὐ γιγνώσκουσαν. τί δὲ καὶ τρυγόνες ἐβούλοντο ἢ τίνος ἕνεκεν τῶν περιστερῶν οἱ νεοττοὶ παρελήφθησαν, ἅ περ Χριστὸς εἰσιὼν εἰς Ἱεροσόλυμα παραστῆναι θεῷ τῷ τεκόντι εἰς θυσίαν προσέφερεν; ἢ ὅτου χάριν ζεῦγος ἓν ἀπὸ θατέρου γένους προσήνεγκεν, ἢ ἡ τοῦτον γεννησαμένη παρθένος ὑπὲρ αὐτοῦ τῷ πατρὶ προσεκόμιζεν; καθαρὰ μὲν γὰρ τὰ ζῷα διέγνωσται κἀν τοῖς πετηνοῖς ὑπάρχει διάσημα· ἀλλ’ εἰ καὶ ἄμφω καθαρά τέ ἐστι καὶ ἀβέβηλα, ὅμως τούτων γένος ἑκάτερον ἀρετὴν ἰδιάζουσαν κέκτηται καὶ ἐξαίρετόν τι καὶ παρὰ τὰ ἕτερα ἔκκριτον προσεμπεφυκὸς αὐτῷ δείκνυσιν ὄρνεα, οὐ μικρὰν εἰσάγον τὴν ὄνησιν τοῖς πνευματικῶς αὐτὸ θεωρεῖν ἐξισχύουσιν.