Καὶ γὰρ εἰ τοῦτο ἑλέσθαι θελήσωμεν παθεῖν, καὶ τὴν καλὴν ταύτην ὁδὸν καὶ χρηστὴν αἱρετίσασθαι, δυνησόμεθα μετ’ εὐκολίας καὶ τοῖς πάθεσιν αὐτοῦ συμμορφωθῆναι, ἧς ἀκατακρίτους διὰ τῆς σῆς ἐνεργειῶν δυνάμεως φθάσαι καὶ γενέσθαι θεάμονας ἀξίους καὶ προσκυνητὰς τῇ ἀκαταμαχήτῳ ἐξουσίᾳ τοῦ διὰ σοῦ θάνατον νεκρώσαντος, ποίησον, κατιδεῖν δὲ ἅμα καὶ τὴν λαμπροφόρον ἡμέραν καὶ φαεσφόρον τοῦ Πάσχα μεθ’ ἱλαρᾶς εὐφροσύνης ἀξίωσον, εἰς ἀῤῥαβῶνα μὲν τοῦ ἐκτυπωτέρου τε καὶ ἀληθεστέρου Πάσχα, εἰς ἀπόλαυσιν μὲν τῶν αἰωνίων ἐκείνων ἀγαθῶν, ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς μετασχεῖν χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ δόξα, ἅμα καὶ τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ Πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.