Τοιαῦτα καὶ τὰ κατὰ τὰς παρούσας ἡμέρας γινόμενα· κῶμοι γὰρ καὶ μέθαι, βοαί τε καὶ ἐξάλματα δαιμονικὰ, οὐ μόνον ἐπὶ τῆς ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ τὸ πολὺ τῆς νυκτὸς διαμείβουσιν· οὕτω κακὸν ἡ ἀκρασία, καὶ δι’ αὐτῆς θάνατος εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθεν. Ἡμεῖς δὲ εὐχαριστεῖν ὀφείλομεν τῷ Θεῷ, ἀδελφοὶ ἠγαπημένοι ὑπὸ Κυρίου, ὅτι ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῆς τοιαύτης ματαίας ἀναστροφῆς, καὶ μετέστησεν εἰς τήνδε τὴν μακαρίαν ζωήν, ἐν ᾗ οὐκ ἀκρασία, ἀλλὰ συμμετρία· οὐδὲ μέθη, ἀλλὰ νῆψις· οὐδὲ ταραχὴ, ἀλλ’ εἰρήνη· οὐδὲ θόρυβος, ἀλλ’ ἡσυχία· οὐδὲ αἰσχρολογία, ἀλλ’ εὐχαριστία· οὐδὲ ἀσέλγεια, ἀλλ’ ἁγνεία τε καὶ ἁγιασμὸς καὶ σωφροσύνη. Ἐκ ταύτης οὖν τῆς ζωῆς ἀνέτειλαν οἱ θεσπέσιοι πατέρες ἡμῶν, οἳ σὺν Θεῷ κατεπάτησαν τὰ πάθη, ἐδίωξαν δαίμονας, συνημιλλήθησαν ἀγγέλοις, εἰργάσαντο θεοσημείας, ἐπέτυχον δόξης οὐρανίου, ἐθαυμαστώθησαν ἐν τῷ κόσμῳ· ὧν εἷς καὶ ὁ μακάριος Ἀντώνιος, οὗ τὸν βίον ἀνέγνωμεν· καὶ ἐπέγνωμεν ὅπως ἐμεγάλυνεν αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ὑπ’ οὐρανόν, ὡς καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς μέγα ἡγεῖσθαι τὸ γράφειν αὐτῷ καὶ παρ’ αὐτοῦ ἀκούειν φωνῆς ἐγγραμμάτου.