Διὰ ταῦτα πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων ἐπορευόμην καὶ ἐκωφώθην καὶ ἐταπεινώθην καὶ οὐδὲ εἰς ὄψιν ἀπήντων ὑμῖν, ἐκκλίνων τὸ σκανδαλίζειν καὶ σκανδαλίζεσθαι. Ἀλλὰ σύ, ὁ θεοκίνητος ἄνθρωπος, τὸ τοῦ Πνεύματος ὄργανον, ὃ κινῇ καὶ ὃ ψάλλεις ὡς ψαλτήριον τῷ ὄντι δεκάχορδον, οἷα τὰς πέντε τοῦ σώματος αἰσθήσεις μετὰ τῶν τῆς ψυχῆς πέντε καλῶς ἁρμοσάμενος, καὶ ὡς τύμπανον ἐκ δέρματος μὲν διὰ τὴν νέκρωσιν συνιστάμενος, καὶ ξύλῳ δὲ τῷ σταυρῷ συγκροτούμενός τε καὶ συγκρουόμενος, σὺ γοῦν ἰάσω τὸ ἄλγημα καὶ τῷ τραύματί μου ὡς ἰατρὸς ἐπέθηκας μάλαγμα ὥστε σοι, εἰ μὴ τολμηρὸς εἶναι δόξοιμι, καὶ τὰ τῷ Θεῷ προσμαρτυρούμενα ἀναθήσω σοι· ἀλγεῖν ἐποίησας καὶ πάλιν ἀπεκατέστησας, ἔπαισας καὶ αἱ χεῖρές σου αὖθις ἰάσαντο.