Διὰ τοῦτο πρὸς τὸ μὴ ἀργόν με καθέζεσθαι ἐργάζομαι ψιάθια μετὰ τῶν ἀδελφῶν, λογισάμενος ἕνα μόνον ἐπαρκεῖν ἐν τῷ μαγειρείῳ πρὸς τὸ καταρτῦσαι τὰ μικρὰ βρώματα τοῖς ἀδελφοῖς, ἅπερ ἐστὶν λαψάνια μετὰ ὄξους καὶ ἐλαῖαι.» Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ἅγιος εἶπεν αὐτῷ· «Πόσα ψιάθια ἐποιήσατε ὑμεῖς οἱ ἀπὸ τοῦ μαγειρείου σχολάσαντες τῷ ἔργῳ τούτῳ;» Ὁ δέ φησιν· «Πεντακόσια.» Καὶ λέγει· «Φέρε μοι αὐτὰ ὧδε, ἵνα ἐγὼ ταῦτα μετρήσω.» Ἐνεχθέντα δὲ τὰ ψιάθια κελεύει πυρὶ βληθῆναι· καὶ καυθέντων αὐτῶν εἶπεν πρὸς τοὺς μαγείρους· «Ὥσπερ ὑμεῖς παρείδετε τὸν κανόνα τὸν δοθέντα ὑμῖν περὶ τῆς τῶν ἀδελφῶν οἰκονομίας δι’ ἔννοιαν σατανικήν, οὕτως κἀγὼ κατέκαυσα τὸ ἔργον τῶν χειρῶν ὑμῶν ἀφειδῶς, ἵνα μάθητε τί ἐστι τὸ καταφρονεῖν θεσμῶν πατέρων εἰς σωτηρίαν ψυχῶν δοθέντων. Πόσην ὠφέλειαν περιείλετε ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν ἐν τῷ μὴ ἑψῆσαι ὑμᾶς; Ἢ ἀγνοεῖτε ὅτι οὗ τὴν ἐξουσίαν ἔχει ὁ ἄνθρωπος ἐφίεσθαι, τούτου τὴν ἀποχὴν πρὸς θεὸν ποιησάμενος, μισθὸν ἕξει παρὰ τοῦ θεοῦ οὐκ ὀλίγον; οὗ δὲ τὴν δεσποτείαν οὐκ ἔλαβεν, ἀλλ’ ἀνάγκῃ καὶ βίᾳ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ἀπέχεται, μάτην ὑπὲρ τούτου μισθὸν ἐπιζητεῖ; Οὐκ οἴδατε ὅτι, ἐάν τι τεθῇ εἰς τὴν τράπεζαν καὶ τούτου μὴ γεύσωνται οἱ ἀδελφοὶ διὰ τὸν θεὸν ἐγκρατευόμενοι, πολὺν ὑπὲρ τούτου μισθὸν ἕξουσιν, εἰ δὲ μὴ δοθῇ αὐτοῖς ἕψημα, οὗπερ οὐκ εἶδον ἐγκράτεια οὐδέποτε λογισθήσεται αὐτοῖς;