Ὅτε δὲ προσήγγισε τοῖς ὁρίοις Ἱερουσαλήμ, ἔλεγε τοῖς σὺν αὐτῷ, ὅπως ἐπιστρέψωσιν· ᾐσχύνετο γὰρ μήπως εἰσελθόντες ἐκεῖσε ἴδωσιν ἑλληνισμὸν καὶ πολλὴν ἀσέβειαν, καὶ μάθωσιν ἐξ αὐτῶν οἱ μετανοήσαντες καὶ σεβόμενοι τὸν Θεὸν πάλιν εἰδώλοις θύειν· ἐφοβεῖτο γὰρ μήπως πάλιν ἀνανεωθῇ τὸ τραῦμα τὸ οὐλωθὲν καὶ ἰαθὲν δι᾽ αὐτοῦ. Ἐδέξατο τὴν χάριν λοιπὸν τῶν συνελθόντων αὐτῷ, ἠσπάσατο αὐτοὺς ἐν πόθῳ, καὶ ηὐλόγησεν αὐτούς. Ἔδωκε συμβουλίαν, ὅπως ἐπιστρέψωσι, καὶ οὐκ ἤκουον αὐτοῦ ἃ ἔλεγεν· ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ πρὸς αὐτὸν τοιαῦτα φασίν, μᾶλλον λέγοντες· μὴ ἡμᾶς ἐκδιώξῃς ἀπὸ σοῦ, ὦ προφῆτα. Σὺν σοὶ ἄφες εἰσελθεῖν εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ, ὅπως γνῶμεν ἐξ αὐτῆς ἀρετὰς καὶ κανόνας, πράξεις καλὰς καὶ εὐθείας, τύπους, λόγους καὶ τρόπους. Εἰσελθόντες ἴδωμεν τὴν γῆν ἐν ᾗ οὐκ ἔστι παντελῶς ἑλληνισμός, ἀλλὰ πίστις καὶ ὀρθότης. Ἄφες ἡμᾶς θεάσασθαι τὴν ῥίζαν τὴν ἀγαθήν, ἐξ ἧς σὺ ἐβλάστησας. Παρακαλοῦμεν, ὦ προφῆτα, ἀντὶ τοῦ μισθοῦ οὗπερ ἐκάμαμεν ἐν τῇ ὁδοιπορίᾳ, δὸς ἡμῖν σὺν σοὶ ἐλθεῖν.