διόπερ 〈ἔσται〉 φησὶν 〈αὐτοῖς τὸ λόγιον κυρίου〉 ἄλλῳ τρόπῳ 〈θλῖψις ἐπὶ θλῖψιν〉· οὐ γὰρ βουληθέντες διὰ Χριστὸν θλίβεσθαι, οὐδὲ ‹τὴν στενὴν ὁδὸν καὶ τὴν τεθλιμμένην› ὁδεῦσαι, τὴν ‹πλατεῖαν› δὲ καὶ ‹εὐρύχωρον› ἀπελθόντες, 〈πεσοῦνται εἰς τὰ ὀπίσω καὶ συντριβήσονται καὶ κινδυνεύσουσι καὶ ἁλώσονται〉·⌝ ⌞ταῦτα γὰρ πάντα διαδέξεται αὐτοὺς μὴ βουληθέντας τὸ προλεχθὲν 〈λόγιον τοῦ κυρίου〉 παραδέξασθαι, ἑαυτοῖς δὲ πτώσεως καὶ συντριβῆς γενομένοις αἰτίοις.⌟ Καὶ ἐπειδήπερ τοιαῦτα ἑαυτοῖς προεξένησαν μὴ πιστεύσαντες τῷ προλεχθέντι λόγῳ, διαστέλλεται αὐτοῖς τὰ ἑξῆς λέγων· 〈διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου ἐν Ἰερουσαλήμ〉, ἢ κατὰ τὸν Σύμμαχον· 〈ἄνδρες χλευασταί, οἱ ἐξουσιάζοντες τοῦ λαοῦ τούτου οἱ ἐν Ἰερουσαλήμ〉· ⌜ὄντων γὰρ καὶ ἄλλων 〈χλευαστῶν ἀνδρῶν〉 τῶν παρ᾽ Ἕλλησι διασυρόντων τὸν Χριστοῦ λόγον, ἵνα μή τις ὑπολάβῃ περὶ ἑτέρων τὰ προκείμενα λέγεσθαι, ἀκριβῶς καὶ ἀναγκαίως προσέθηκεν τό· 〈οἱ ἐξουσιάζοντες τοῦ λαοῦ τούτου〉.⌝ ⌜καὶ ἐπειδήπερ καὶ ἐκτὸς τῆς Ἰερουσαλὴμ ἦσαν πλείους ἀνὰ πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν καὶ Γαλιλαίαν προεστῶτες τοῦ λαοῦ, ἐπισημαίνεται ἀκριβῶς πρὸς ποίους 〈ἄρχοντας〉 καὶ 〈ἐξουσιάζοντας τοῦ λαοῦ〉 ταῦτα λέγοιτο.⌝ Οὗτοι δ᾽ ἦσαν ‹ὁ στέφανος τῆς ὕβρεως› ὁ ἀνωτέρω λελεγμένος, καὶ ταῦτα τοίνυν ἔτι πρὸς τοὺς αὐτοὺς λέγεται· ἐπειδὴ 〈εἴπατε〉 πρὸς ἑαυτούς· 〈Ἐποιησάμεθα διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας· εἴπατε γάρ· ἐποιησάμεθα τὸ ψεῦδος ἐλπίδα ἡμῶν καὶ ἐν ψεύδει σκεπασθησόμεθα〉· ⌞ἐπειδὴ τοίνυν ταῦτα διενοήθησαν καὶ ἀλλήλοις ὡμίλησαν οἱ προλεχθέντες 〈χλευασταὶ〉 τὸν μὲν Χριστοῦ λόγον χλευάσαντες καὶ διασύραντες, δι᾽ οὗ ἐδιδάσκοντο ὡς δέοι αὐτοὺς 〈θλῖψιν ἐπὶ θλίψει〉 προσδοκᾶν καὶ τὴν ἐπ᾽ αὐτῇ 〈ἐλπίδα ἐπ᾽ ἐλπίδι〉, ἑλόμενοι δὲ φιλίαν σπείσασθαι πρὸς τὸν 〈θάνατον〉 καὶ πρὸς τὸν 〈ᾅδην καταφυγήν〉.⌟ ⌜τοῦτο γὰρ πράξαντες προσεδόκησαν οὔτε 〈θλίψεως〉 πειραθήσεσθαι οὔτε λυπηρῷ τινι καὶ ἀηδεῖ περιπεσεῖσθαι· εἰ δὲ καὶ συμβαίη ὑμᾶς 〈καταιγίδα〉, ποθὲν ἐπικλύζουσαν ἐξ ἀντικειμένης δυνάμεως ἐπιέναι οὐκ ἐφ᾽ ὑμᾶς ἥξειν ὑπελάβετε διὰ τὸ φίλους εἶναι τῇ ἀντικειμένῃ δυνάμει καὶ αὐτῷ τῷ 〈θανάτῳ〉.⌝ Ἐπεὶ τοίνυν ταῦτα πρὸς ἑαυτοὺς 〈εἴπατε〉, τούτου χάριν ἀκούσατε, ἅπερ πρὸς ὑμᾶς εἰπεῖν ὁ τῶν ὅλων προσέταξε κύριος· ⌜ὑμεῖς μὲν οὐ παρεδέξασθε τὴν πρώτοις ὑμῖν καταγγελθεῖσαν χάριν, ἐγὼ δὲ τὸν ἐμαυτοῦ 〈λίθον〉 τὸν 〈πολυτελῆ〉 καὶ 〈τίμιον〉 ἐν ἄκρῳ γωνίας ἀναθεὶς ὑψηλὸν καὶ ἐπιφανῆ καὶ τοῖς πᾶσιν ἔκδηλον ποιήσω, ὅπως 〈πᾶς ὁ ἐπ᾽ αὐτὸν πιστεύων〉 μὴ ἐκπέσοι τῆς ἐλπίδος.⌝ ⌞κατὰ δὲ τοὺς λοιποὺς ἑρμηνευτάς· ὁ 〈πιστεύων οὐ σπεύσει〉· μακροθυμήσει γὰρ ὁ 〈πιστεύων〉 περιμένων τοῦ λόγου τὴν ἐπαγγελίαν.