ὁρᾷς ὅπως συνέπασχον τοῖς ἀπολλυμένοις καὶ ὑπερήλγουν αὐτῶν οἱ τοῦ θεοῦ ἄνθρωποι διὰ φιλανθρωπίαν, ὡς εἰς ἑαυτοὺς ἀναστρέφειν τὸν ταλανισμὸν καὶ λέγειν· 〈ὠΐ μοι〉, ἐφ᾽ οἷς 〈ἠθέτησαν〉 οἱ παραβάται.⌝ Εἶθ᾽ ἑξῆς ἐπάγει τὴν κατ᾽ αὐτῶν ἀπειλὴν φάσκων· 〈φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ᾽ ὑμᾶς τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, καὶ ὁ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος〉. καὶ ἐπιλέγει· 〈ὅτι θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνοίχθησαν〉 ⌜τὴν ἐπισκοπὴν τοῦ θεοῦ καὶ τὴν ἐποπτικὴν αὐτοῦ θεωρητικὴν τῶν ὅλων δύναμιν αἰνιττόμενος, ἐφορῶσαν τὰ πάντα ὥσπερ διὰ 〈θυρίδων τοῦ οὐρανοῦ〉, αἳ δοκοῦσι μὲν κεκλεῖσθαι, ἐπειδὰν ἁμαρτάνοντας τοὺς ἐπὶ γῆς παρέρχηται ὁ θεὸς μὴ ἐπεξιὼν τοῖς πλημμελοῦσι· τότε γὰρ ὥσπερ ἀποστραφεὶς οὐδὲ ὁρῶντι τοὺς ἁμαρτάνοντας ἔοικεν. ἐπειδὰν δὲ κρίνῃ ἐπεξελθεῖν τοῖς ἡμαρτηκόσιν, ὥσπερ ἀναπετάννυνται 〈τοῦ οὐρανοῦ αἱ θυρίδες〉.⌝ εἰκὸς δὲ 〈θυρίδας〉 λέγεσθαι 〈οὐρανοῦ〉 τὰς οὐρανίους πύλας, περὶ ὧν εἴρηται· «ἄρατε πύλας, οἱ ἄρχοντες ὑμῶν, καὶ ἐπάρθητε, πύλαι αἰώνιοι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης». τότε μὲν οὖν 〈ἀνοιγήσονται〉 πᾶσαι ἐπὶ τῆς τοῦ κυρίου βασιλείας 〈πύλαι〉, ὅπως δι᾽ αὐτῶν εἰσέρχωνται οἱ βασιλευόμενοι, νυνὶ δὲ 〈ἀνοιχθεισῶν τῶν θυρίδων τοῦ οὐρανοῦ〉, τί γίνεται; 〈σεισθήσεταί〉 φησι 〈τὰ θεμέλια τῆς γῆς.