Καὶ οὐ δυσχερανεῖς πάντως ταῦτα παρ’ ἡμῶν ἀκούων· ἐγγυτέρω γάρ σε θεοῦ ποιοῦμεν ἢ σὺ τοὺς ἡνωμένους θεῷ· τῶν γὰρ σκιῶν ἡμεῖς σε ἐκβάλλομεν, σὺ δ’ ἐκείνους καὶ τῆς σκιᾶς τῶν σκιῶν. «Ἀλλὰ νῦν» φησιν «ἐν ἐσόπτρῳ βλέπομεν» ὁ μέγας Παῦλός φησι. Τί οὖν τὸ ἔσοπτρον; Οὐδὲ σκιὰν σκιᾶς ἔχει τὴν ἐμφαινομένην, κἂν ἧττον διειδὲς καὶ λεῖον ᾖ; Καὶ πῶς ἂν δεικνύοι τι καὶ πῶς ἂν ἔσοπτρον εἴη καὶ πῶς βλέπομεν ἐν αὐτῷ τι μηδὲ γοῦν σκιὰν σκιᾶς ἔχοντι; Ὅταν δὲ καὶ αὐτός τις ἑαυτὸν ἔσοπτρον ἀκραιφνὲς κατασκευάσῃ θεοῦ καὶ τοῦ θεοῦ τυχὼν ἵλεω τοῦτον ἐν ἑαυτῷ ἔχῃ καὶ τούτῳ νοερῶς ἐντυγχάνῃ, φῶς ὑπὲρ φῶς ὑπερφυῶς ἐν φωτὶ θεώμενος, τὸν ὁρῶντα μηδαμῶς ὁρίζον ὀφθαλμόν, πῶς κἂν οὐδὲ σκιὰν ἔχοι τῆς τοῦ θεοῦ σκιᾶς; Ὅταν δὲ καὶ νοῦς ᾖ τὸ ἔσοπτρον, καὶ νοῦς κεκαθαρμένος καὶ ἀκηλίδωτος, φύσις ἄϋλος, φῶς συγγενές, εἰ χρὴ λέγειν, τῷ ἀνωτάτῳ καὶ πρώτῳ φωτί, πῶς ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ πρώτου καταλαμπόμενος φωτὸς οὐκ αὐτὸ φαίνοιτ’ ἂν κατὰ μέθεξιν ὃ τὸ ἀρχέτυπον κατ’ αἰτίαν ἐστί; Πῶς δ’ οὐκ ἂν δι’ ἑαυτοῦ φαίνοι τοῦ κρυφίου κάλλους ἐκείνου τὴν ὡραιότητα, καθὰ καὶ ὁ προφήτης λέγει ὅτι «ἡ λαμπρότης τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐφ’ ἡμᾶς»; Πῶς δὲ τοιοῦτος ὤν τε καὶ φαινόμενος, εὐωδία Χριστοῦ, τῶν ἀρετῶν αὐτοῦ ἄγγελος, οὐδὲ σκιὰν σκιᾶς σχοίη τοῦ θεοῦ; Πόθεν εἰς τούτους τοὺς ὄντως ἀφωτίστους καὶ πολυσκίους λόγους ἐλήλυθας, ὦ φιλόσοφε;