Τί οὖν, ὦ φιλόσοφε, καὶ τῶν πρὸ τοῦ γεννηθῆναί σε ἡμερῶν καὶ περιόδων καὶ ἐκλείψεων γεγενημένων ᾔσθου καὶ τῶν μετὰ σὲ γενησομένων ἁπασῶν; Πάντως οὔ· πλείους δὲ τίνες, ὧν ᾔσθου ἢ ὧν οὔπω; Πάντως οὐδ’ ἀριθμῷ περιλαβεῖν ἐστι τὸ πλεονάζον τῆς ἀναισθησίας. Πῶς οὖν ἐπισυνῆψας τὸ καθόλου ἐξ ἐπαγωγῆς, μὴ πάντα συμπεριλαβὼν τὰ μερικά; Λόγος γὰρ οὗτος ὑμέτερος καὶ ἀληθὴς ὡς, εἰ μέλλει τις τὴν δι’ ἐπαγωγῆς γνῶσιν ἀκριβῆ λαβεῖν, πάντων ἐπαφὴν σχεῖν τῶν μερικῶν ἀνάγκη τῷ ἐν ἡμῖν πρὸς ἕκαστον καταλλήλῳ κριτηρίῳ, καὶ τῶν μὲν ἀκουστῶν ἀκοῦσαι ἕκαστον, τὰ δὲ ὁρατὰ ἰδεῖν. Σὺ δὲ τὰς πλείστας μὴ ἑωρακὼς ἡμέρας καὶ περιόδους καὶ ἐκλείψεις, περὶ πασῶν ἀποφαινόμενος, οἴει κρεῖττον ἢ κατὰ ἀπόδειξιν ἐπίστασθαι καί, διὰ τῆς ἐπιστήμης ταύτης ἐπὶ τὴν ἀπόδειξιν ἐρχόμενος, ὑπόληψιν ἀληθῆ τε καὶ βεβαίαν ἔχειν τὴν λίαν οὖσαν ψευδῆ καὶ σφαλεράν.