Οὗτος δέ ἐστιν αὐτός, ὃς καὶ τοῦ Βαπτιστοῦ λέγοντος ἀκηκοώς, «οὐκ ἐκ μέτρου δίδωσι τὸ πνεῦμα»· «πνεῦμα», φησίν, «ἐνταῦθα τὴν ἐνέργειαν λέγει· αὕτη γάρ ἐστιν ἡ μεριζομένη»· καὶ τὸ ψαλμικὸν ἐκεῖνο ἐξηγούμενος, «ἐξεχύθη ἡ χάρις ἐν χείλεσί σου», «τουτέστι», φησίν, «ἀνεδείχθη, ὡς ἂν εἴπῃ τις, ἡ ἔνδον οὖσα ἀνέβλυσεν, ἐπήγασε. Τίς ἐστιν αὕτη ἡ χάρις; Δι’ ἧς ἐδίδασκε, δι’ ἧς ἐθαυματούργει. Τὴν χάριν ἐνταῦθα λέγει τὴν ἐπελθοῦσαν ἐπὶ τὴν σάρκα· πᾶσα γὰρ ἡ χάρις ἐξεχύθη εἰς τὸν ναὸν ἐκεῖνον. Οὐ γὰρ ἐν μέτρῳ δίδωσιν ἐκείνῳ τὸ πνεῦμα, ἀλλ’ ὁλόκληρον τὴν χάριν ὁ ναὸς ἔλαβεν· ἡμεῖς δὲ μικρόν τι καὶ ῥανίδα ἀπὸ τῆς χάριτος ἐκείνης ἔχομεν. ‘Ἐκ τοῦ πληρώματος’ γάρ, φησίν, ‘αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν’ ὡς ἂν εἴπῃ τις ἐκ τοῦ ὑπερβλύζοντος, ἐκ τοῦ περιττεύοντος». Καὶ πάλιν· «οὐκ εἶπε, δίδωμι τὸ πνεῦμα, ἀλλ’ ‘ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα’· τοῦτο γοῦν καὶ ἐξέβη· πᾶσαν γὰρ τὴν οἰκουμένην ἡ σταγὼν αὕτη καὶ ἡ ῥανὶς τοῦ πνεύματος ἐνέπλησε τῆς γνώσεως. Διὰ ταύτην τὰ σημεῖα ἐγένετο, τὰ ἁμαρτήματα ἐλύετο. Ἀλλ’ ὅμως ἡ ἐν τοσούτοις κλίμασι διδομένη χάρις, μέρος τι τῆς δωρεᾶς ἐστι καὶ ἀρραβών· ‘δοὺς’ γάρ, φησί, ‘τὸν ἀρραβῶνα τοῦ πνεύματος ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν’, τὸ μέρος λέγει τῆς ἐνεργείας· οὐ γὰρ δὴ ὁ παράκλητος μερίζεται». Ταῦτα μὲν ὁ τὴν γλῶτταν χρυσοῦς.