Κατὰ τοῦτο δὴ τὸ σημαινόμενον χάρις καλεῖται παρὰ τῶν ἁγίων καὶ ἡ τῆς θείας φύσεως λαμπρότης, ἣν καὶ ὁρῶσι καὶ μακαρίως πάσχουσιν οἱ ἅγιοι μόνοι κατὰ τὸν θεολόγον Γρηγόριον, «ἀξίαν οὖσαν τοῦ καὶ συνδήσαντος καὶ λύσαντος καὶ αὖθις συνδήσοντος ὑψηλότερον». Αὕτη ἄρα ἐστὶν ἡ χάρις ἡ θεοποιός. Ἐπεὶ δὲ καὶ κοινή ἐστι πατρός, υἱοῦ καὶ πνεύματος ἡ χάρις αὕτη—«τούτων γάρ», φησί, «πλοῦτος ἡ συμφυΐα καὶ τὸ ἓν ἔξαλμα τῆς λαμπρότητος»—, δι’ ἣν καὶ πρὸς τὸν οὕτω θεολογοῦντα Θεοφάνης ὁ ἔνθεος ᾄδει μουσικός· «Αἴγλῃ τριφεγγοῦς λαμπρότητος τῆς ἐκ μιᾶς προερχομένης θεότητος διατελεῖς ἐλλαμπόμενος, ἱερομύστα Γρηγόριε», Δαμασκηνός τε ὁ θεηγόρος, πρὸς μέλος καὶ οὗτος συντιθεὶς τοὺς λόγους, «Ὑμνεῖτε», φησί, «τρισσοφαῆ θεότητα, ἑνιαίαν ἐκλάμπουσαν αἴγλην ἐκ μιᾶς τρισυποστάτου φύσεως»· ἐπεὶ τοίνυν κοινή ἐστι πατρός, υἱοῦ καὶ πνεύματος ἡ χάρις καὶ λαμπρότης αὕτη, διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ὁ πατὴρ καλεῖται ἀπὸ ταύτης, ὡσαύτως δὲ καὶ δύναμις, καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἀλλὰ καὶ ἐνέργεια.