Ἀλλὰ καὶ ὁ υἱός, φησίν, ἐν τῷ πνεύματί ἐστι. Πάνυ γε, διὸ καὶ ἐκφαντικόν ἐστιν αὐτοῦ τὸ πνεῦμα· καὶ ἀποστέλλεται καὶ παρ’ αὐτοῦ οὐχ ὡς ἄνθρωπος μόνον, ἀλλὰ καὶ ὡς θεὸς κατὰ τὸν θεολόγον Γρηγόριον, καὶ ἐμμορφοῦται ταῖς καρδίαις τῶν πιστῶν καὶ ἐνοικεῖ καὶ ὁρᾶται δι’ αὐτοῦ. Ἐν γὰρ Θησαυροῖς ὁ θεῖος Κύριλλος, «Χριστοῦ, φησί, τὸ πνεῦμα, τὸ ὡς αὐτὸς ἐν ἡμῖν μορφούμενον»· καὶ πάλιν, «Χριστοῦ τὸ πνεῦμα, ὡς τοῦ θεοῦ λόγου διὰ πνεύματος ἡμῖν ἐνοικιζομένου». Γεννᾶσθαι δὲ οὐ λέγεται, ἐπεὶ τὸ γεννώμενον υἱὸς ἀεὶ τοῦ γεγεννηκότος ἐστί τε καὶ λέγεται καὶ ὁ γεννῶν ἀεὶ πατήρ· τὸ δὲ ἐκπορευόμενον ἐπὶ θεοῦ, καθὰ προέφημεν, οὐχ ἁπλῶς οὐδὲ μόνου τοῦ ἁγίου πνεύματός ἐστιν· ἀλλὰ τὸ μὲν προαιώνιον καὶ ὑπαρκτικὴν πρόοδον δηλοῦν, ἑτερότροπον οὖσαν τῆς τοῦ υἱοῦ ἐκ τοῦ πατρὸς γεννήσεως, μόνου τοῦ ἁγίου πνεύματός ἐστι· τὸ δ’ ἐκ τοῦ κρυφίου φανεροῦσθαι καὶ παρρησιάζεσθαι καὶ δημοσιεύειν τὴν οἰκείαν δύναμιν διὰ τῶν ἐπιτελουμένων θαυμασίων οὐ μόνον τοῦ ἁγίου πνεύματος, ἀλλ’ ἔστι καὶ αὐτοῦ· «ὁ θεὸς» γάρ, φησὶν ὁ προφητικώτατος ἐν βασιλεῦσιν, «ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαί σε ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, ἐν τῷ διαβαίνειν σε ἐν τῇ ἐρήμῳ, γῆ ἐσείσθη».