Πρόβατον μὲν οὖν ἀληθῶς εὔηθες, οὔκουν ὅτι βρίθει μαλλοῖς, ἀλλ’ ὅτι οὕτως ᾠκονόμηται τῷ δημιουργῷ, καὶ βοηθεῖται μαλλοῖς, ἐπεὶ μὴ ταχὺ ἅλλεται μηδὲ φυσικῆ ζωπυρεῖται θερμότητι μηδὲ θηρᾶν ἔχει· βοσκηματῶδες δὲ ὂν καὶ ἀεὶ ἐν αἰθρίᾳ μέλλον διάγειν, εἰς ἄμυναν ψύχους περιβάλλει αὐτὰ τῶν τριχῶν τὸ πλῆθος ἡ φύσις καί, ὅτι γυμνοῦται τῶν ἄλλων φυσικῶν ἀγαθῶν, ἀντανισοῦται τῷ φιλοτιμήματι τῶν τριχῶν. Ἐγὼ δὲ οὐδὲ πρόβατον ὁρῶ κομᾶν ἐπὶ μόνης τῆς κεφαλῆς οὐδ’ ὅπου κόσμιος ἡ κόμη, ἀλλ’ ἐν τῷ λοιπῷ σώματι, ἔνθα μᾶλλον ψιλοῦται παρὰ τῆς φύσεως ἄνθρωπος· ὥστε τοῦτ’ ἂν ἔχοι τις ἐναργέστερον σύμβολον εἰπεῖν εὐηθείας προβατικῆς, ὡς ἔνθα γυμνοῦται τῷ ἀνθρώπῳ τὸ σῶμα, τῷ προβάτῳ τετρίχωται, ἔνθα δὲ τριχοῦται, γεγύμνωται. Ἀλλὰ παρέδραμεν, οἶμαι, τοῦτο Συνέσιον, καίτοι μὴ παραδραμεῖν δέον αὐτόν, οὑτωσί γε ὄντα ἐξεταστικὸν καὶ λεπτὸν ἐν ἐπιχειρήμασιν.