Εἰ γὰρ ἐφοβεῖτο τὸν ἄνδρα ἡ γυνή, οὐκ ἂν ἐτόλμησεν ἀπελθεῖν· εἰ ἠγάπα ὁ ἀνὴρ τὴν γυναῖκα, οὐκ ἂν συνεχώρησε καὶ περιεῖδεν ἀπελθοῦσαν ποτέ. Τί γὰρ ταύτης τῆς ὕβρεως χεῖρον· ἐλευθέρα γυνὴ καὶ πιστὴ τῆς οἰκίας πρόεισιν, εἰπέ μοι, καὶ εἰς συναγωγὴν ἄπεισιν; Οἶδεν γὰρ ὅλως ἄλλο τι χωρίον πλὴν τῆς ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐνταῦθα διατριβῆς; Εἰ δὲ πρὸς μοιχὸν διεπορεύετο, οὐκ ἂν διανέστης, οὐκ ἂν ἐνεπρήσθης, οὐκ ἂν πάντοθεν περιέστησας φύλακας; Νῦν δὲ οὐ πρὸς ἄνδρα μοιχευομένην, ἀλλὰ πρὸς δαίμονας ἀπιοῦσαν ὁρῶν, συγχωρεῖς τὴν ἀσέβειαν; Κἂν μὲν εἰς σὲ παρανομήσῃ, κολάζεις· ἂν δὲ εἰς τὸν δεσπότην ὑβρίσῃ, παρορᾷς; Ἂν εἰς τὸν γάμον παροινήσῃ, σφοδρὸς καὶ ἀπαραίτητος εἶ δικαστής· ἂν τὰς πρὸς τὸν Θεὸν καταπατήσῃ συνθήκας, ῥάθυμος καὶ ἐκλελυμένος; Καὶ ποῦ ταῦτα συγγνώμης ἄξια; Καίτοι ὁ Θεὸς οὐχ οὕτως, ἀλλ’ ἐναντίως ποιεῖ· ὅταν αὐτὸς ὑβρίζηται, παρορᾷ, ὅταν σὺ τοῦτο πάθῃς, ἐκδικεῖ. Βούλει μαθεῖν ὅτι τῶν αὐτοῦ τὰ σὰ προτιμᾷ; Ἐὰν προσφέρῃς τὸ δῶρόν σου, φησί, ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, κἀκεῖ μνησθῇς ὅτι ἔχει τι κατά σου ὁ ἀδελφός σου, ἄφες τὸ δῶρόν σου ἔμπροσθεν τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ὕπαγε· πρῶτον διαλλάγηθι τῷ ἀδελφῷ σου, καὶ τότε ἐλθὼν πρόσφερε τὸ δῶρόν σου.