Καὶ καθάπερ μητὴρ φιλόστοργος ὑπομάζιον ἔχουσα παῖδα, εἶτα αὐτὸν ἀπαγαγεῖν τῆς γαλακτοτροφίας σπουδάζουσα καὶ πρὸς ἑτέραν ἀγαγεῖν τροφήν· ἐπειδὰν ἴδῃ μὴ βουλόμενον καὶ δυσανασχετοῦντα καὶ τὸν μαζὸν ἐπιζητοῦντα καὶ πρὸς τὸν κόλπον καταδυόμενον τὸν μητρικόν, αὐτὴν τοῦ μαζοῦ τὴν θηλὴν κύκλῳ χολὴν περιχρίσασα ἢ καὶ ἑτέρῳ τινὶ πικροτάτῳ χυμῷ, καὶ ἄκοντα ἀναγκάζει τοῦ γάλακτος ἀποστραφῆναι λοιπὸν τὴν πηγήν, οὕτω δὴ καὶ ὁ Θεός· βουλόμενος αὐτοὺς ἐπὶ στερεωτέραν τροφὴν ἀγαγεῖν, εἶτα ὁρῶν συνεχῶς ἐπὶ τὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὴν ἐκεῖ καταφεύγοντας πολιτείαν, καθάπερ τινὰ θηλὴν τὴν πόλιν χολῇ καὶ χυμῷ πικροτάτῳ τῷ φοβῷ τῶν Ῥωμαίων αὐτὴν διετείχισε καὶ προστάγμασι βασιλικοῖς ἄβατον αὐτοῖς γενέσθαι παρεσκεύασεν, ἵνα καὶ διὰ τὴν ἐρημίαν καὶ διὰ τὰ τῶν στρατιωτῶν ὅπλα τῆς πατρίδος ἀποστάντες ἐκείνης κατὰ μικρὸν ἐθισθῶσιν ἐκβαλεῖν μὲν τοῦ γάλακτος τὴν ἐπιθυμίαν εἰς ἔρωτα δὲ καὶ πόθον τῆς στερεᾶς ἐμπεσεῖν τροφῆς. Εἰ γὰρ καὶ βασιλεῖς αὐτὴν ἠρήμωσαν, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ κινήσαντος, καὶ δῆλον ἐκ τῶν ἔμπροσθεν χρόνων, καθ’ οὓς οὐδὲ ὁ τῆς ἁπάσης κρατῶν ἴσχυσεν αὐτὴν ἑλεῖν, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἵλεως αὐτοῖς ἦν. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ ναὸς καθήρηται, ἵνα μηκέτι Θεὸν ἐν τόπῳ ζητῶσιν, ἀλλὰ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀναβλέψωσι. Διὰ τοῦτο θυσίαι ἀνῄρηνται, ἵνα καὶ τὴν ἀληθῆ θυσίαν, ἣ τὴν ἁμαρτίαν ᾖρε τοῦ κόσμου, δυνηθῶσιν ἰδεῖν.