Ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος, ἡ διὰ σαρκώσεως καὶ βαπτίσεως καὶ ἐπιδείξεως θεοσημιῶν καὶ ἀναλήψεως φωτίσασα πάντας ἡμᾶς τοὺς πιστούς, καὶ αὖθις ἡμῖν διὰ τῆς ἐπιφοιτήσεως τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐπεδήμησε σήμερον, ἵνα, ὥσπερ τότε διὰ τῆς τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ παρουσίας, οὕτω καὶ νῦν διὰ τῆς τοῦ παναγίου καὶ ζωαρχικοῦ αὐτοῦ Πνεύματος παρουσίας σώσῃ τοὺς πιστεύοντας· ἵνα δὲ πιστευθῇ ὅτι μονὰς μὲν τῇ φύσει, τριὰς δὲ τοῖς προσώποις ἡ θεία καὶ ἄκτιστος φύσις, διὰ τοῦτο στέλλει μὲν ὁ πατήρ, στέλλεται δὲ ὁ Υἱὸς ὡς «Θεοῦ δύναμις καὶ Θεοῦ σοφία» καὶ ἐνεργεῖ ὡς Θεὸς καὶ ἀνακάμπτει ἐνδόξως ὡς Θεὸς πρὸς Θεὸν καὶ ἀντιστέλλεται αὖθις τὸ πανάγιον Πνεῦμα ὡς Θεὸς καὶ θεοῦν, ὡς φῶς ἐκ φωτός, ὡς ἥλιος ἐξ ἡλίου ὡς πῦρ ἐκ πυρός, ὡς πηγὴ ἐξ ἀβύσσου, καὶ ἐνεργεῖ τὰ ἀρεστὰ καὶ τὰ ἴσα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ, οὐχ ὅτι ἄλλος καὶ ἄλλος καὶ ἄλλος Θεὸς ἕκαστος τούτων, ἀλλ’ ὥσπερ πῦρ καὶ φλὸξ καὶ φῶς μία ἐστὶ τριώνυμος οὐσία καὶ ὥσπερ πάλιν ἥλιος καὶ φῶς καὶ ἀκτὶς μία οὐσία τριώνυμος πέφυκεν, οὕτω καὶ Πατὴρ καὶ Υἱὸς καὶ ἅγιον Πνεῦμα μία φύσις ἐν τρισὶ χαρακτῆρσι δοξάζεται· καὶ ὥσπερ οὐκ ἔστι τὸ πῦρ χωρὶς φωτὸς καὶ χωρὶς θερμασίας, οὕτως οὐδὲ ὁ Πατήρ ἐστι χωρὶς Υἱοῦ καὶ χωρὶς Πνεύματος ἁγίου· καὶ ὥσπερ τὸ φῶς καὶ ἡ θέρμη ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ πυρὸς καὶ οὐχ ἑτέρωθεν, οὕτω καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τῆς πατρικῆς οὐσίας κοινοὶ καὶ συμμέτοχοι· καὶ ὥσπερ οὐκ ἔστι πῦρ μέγα τῇ φύσει καὶ μικρόν, οὕτως οὐκ ἔστι μικρότερον οὐδὲ ἓν ἐκ τῶν τριῶν ὑποστάσεων τῆς ἀκτίστου φύσεως· καὶ ὥσπερ οὐ συγκλείεται τοῦ μὴ ἐκπηδᾶν φῶς καὶ θέρμη ἐκ τοῦ πυρός, οὕτως οὐδὲ εἰς πρόσωπον πατρικὸν τὰ ἕτερα δύο συγκλείονται· καὶ πάλιν, ὥσπερ ἀδύνατον μὴ ἔχειν τὸν ἥλιον φῶς καὶ ἀπαύγασμα, οὕτως ἀδύνατον τὸ μὴ ἔχειν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα Υἱὸν ὁμοούσιον καὶ παράκλητον Πνεῦμα.