Ὅταν ἔλθῃ ὁ παράκλητος, ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ παρὰ τοῦ Πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ. Καὶ ἀλλαχοῦ πάλιν· ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει καὶ ὑπομνήσει τὴν ἀλήθειαν. Πρόσχες νουνεχῶς τῇ θεολογίᾳ. Ὅταν ἔλθῃ εἶπεν· ἵνα δείξῃ τὸ αὐτεξούσιόν τε καὶ αὐτενέργητον. Παράκλητον ὠνόμασεν, ἵνα παραστήσῃ τὸ συγγενές· καὶ αὐτὸς γὰρ παράκλητος καὶ ἄμφω, τὸν Πατέρα παρακαλοῦσιν ὑπὲρ ἡμῶν· οἷά τινα δίδυμα σπλάγχνα πρὸς οἶκτον κινοῦντα τὴν πατρικὴν ἀγαθότητα· καὶ τὴν σωτηρίαν οἰκονομοῦντα τὴν ἡμετέραν. Τῷ πέμψω, μὴ προσκόψῃς· ἀλλ’ ὅλον τὸ λεγόμενον ἄκουσον· ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ Πατρός. Ἐγὼ πέμψω εἶπεν, ἵν’ ὥς περ τῇ αὐτοῦ σαρκώσει κεκοινωνήκασιν ὁ Πατὴρ τῇ εὐδοκίᾳ, τὸ Πνεῦμα τῇ συνεργίᾳ, οὕτω δείξῃ καὶ ἑαυτὸν συνευδοκοῦντα τῇ καθόδῳ τοῦ Πνεύματος. Εἰ βούλει δέ, καὶ λαμβάνοντα ἐκ τοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα καὶ δι’ ἑαυτοῦ καταπέμποντα· ἀλλὰ καὶ τοῦτο οὕτως εἰπών, οὐκ ἔστη ἐνταῦθα· ἵνα μὴ σὺ τὴν ἀποστολικὴν νομίσῃς ἐκπόρευσιν· ἀλλ’ εὐθὺς ἐπαγαγὼν παρὰ τοῦ Πατρός, ἔδειξεν ὅθεν πεμφθήσεται τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας· τουτέστι τὸ τοῦ Πατρὸς τὸ ἐμόν· ἄμφω γάρ, αὐτός τε καὶ ὁ Πατήρ, ἀλήθεια.