Ἀλλὰ καὶ δι’ ὑποδειγμάτων διασαφοῦσιν, εἰ καὶ πολὺ τῆς ὑποθέσεως ὑστερούντων, ἀλλ’ εὖ μάλα διευκρινούντων ἐκείνῳ τε τῷ φιλοσόφῳ τὸ ἀγνοούμενον, καὶ σοὶ τὸ ἀμφιβαλλόμενον, ὅτι τὸ Πνεῦμα ἐκ τοῦ Πατρὸς ἀλλ’ οὐκ ἐκ τοῦ Υἱοῦ ἐκπορεύεται· ἀνάλογον γὰρ λαμβάνουσι τῷ Πατρὶ μέν, τὸν ἐν ἡμῖν νοῦν, τὸ πῦρ, τὴν πηγήν· τῷ Υἱῷ δέ, τὸν λόγον, τὸ ἀπαύγασμα, τὸν ποταμόν· τῷ Πνεύματι δὲ τῷ ἁγίῳ, τὸ ἐξ ἡμῶν πνεῦμα, τὸ φῶς, καὶ τὸ ὕδωρ. Ἐκ τούτων δὲ τῶν ὑποδειγμάτων, τό, τε μοναδικὸν τῆς οὐσίας τῷ φιλοσόφῳ δεικνύουσι, καὶ τὸ τῶν προσώπων τριαδικόν· οὐχ ἧττον δὲ καὶ σοὶ τὸ χρήσιμον εἰς τὴν προκειμένην ζήτησιν χορηγήσουσι· τὴν ἀναλογίαν πλατύτερον ἐξαπλώσαντι. Λόγος μὲν γὰρ καὶ Πνεῦμα, ἐκ νοῦ· ἀπαύγασμα δὲ καὶ φῶς, ἐκ πυρός· ποταμὸς δὲ καὶ ὕδωρ, ἐκ πηγῆς καὶ λέγονται καὶ εἰσίν. Ἐκ δὲ τῶν δευτέρων τὰ τρίτα, ἢ ἐκ τῶν τρίτων τὰ δεύτερα, οὐδαμῶς· καὶ μὴν ἐν τῷ λόγῳ, τὸ πνεῦμα καὶ τὸ φῶς ἐν τῷ ἀπαυγάσματι, καὶ τὸ ὕδωρ ἐν τῷ ποταμῷ.