Ἐπεὶ ἄλλως γε καὶ τὴν ἐν τοῖς σάββασι νηστείαν ὑμῶν εἰ βουλοίμεθα πικρῶς ἐξετάζειν, δείξομεν οὔτε ἀποστολικαῖς οὔτε πατρικαῖς διδασκαλίαις ἀκόλουθον. Οἵ τε γὰρ ἀπόστολοι τῶν τὴν κυριακὴν ἡμέραν ἢ τὸ σάββατον νηστευόντων, ἑνὸς ὑπεξῃρημένου, καταψηφίζονται λαϊκῶν μὲν ἀφορισμόν, κληρικῶν δὲ καθαίρεσιν, καὶ οὐ δήπου παρεγγράπτους τούτους τοὺς κανόνας κρινεῖς, οὓς ἡ ἕκτη σύνοδος ἐσεβάσατο, ᾗ δογματιζούσῃ μὲν παρῆσαν οἱ τοῦ ὑμετέρου Ἀγάθωνος τοποτηρηταί, κανονιζούσῃ δὲ ὁ ὀτρυναίων Βασίλειος, οὕτω πολὺς ὡς πάσης τῆς καθ’ ὑμᾶς συνόδου τὸν τόπον πληροῦν. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐν Λαοδικείᾳ πατέρες, οἷς καὶ αὐτοῖς ἡ ἕκτη πᾶσαν τιμὴν ἀποδέδωκεν, οὐ δεῖν εἶπον ἐν τῇ τεσσαρακοστῇ προσφέρειν ἄρτον, εἰ μὴ ἐν σαββάτῳ καὶ κυριακῇ, οὐκ ἂν τοῦτο νομοθετήσαντες, εἰ τὸ σάββατον νηστείας ἡμέραν ᾔδεσαν.