20. Μετά τήν ἐμφάνιση τοῦ Γέροντα ὅλα ἄλλαξαν

Τό ὄνομά μου εἶναι Αἰκατερίνη Γιωργουλάκη καί εἶμαι ἀπό τά Χανιά. Αὐτό πού θά πῶ συνέβη τόν Μάϊο τοῦ 1995:

«Εἶχα δανειστεῖ ἀπό κάποιον φίλο μου ἕνα βιβλίο τοῦ π. Ἰακώβου Τσαλίκη και τό διάβαζα στό σπίτι μου ἀργά τό βράδυ, ἀφοῦ τελείωνα τίς δουλειές μου. Τό τρίτο βράδυ τό τελείωσα καί ὅπως ἔκλεισα τό βιβλίο καί ἡ ὥρα ἦταν περίπου 2.30 τό πρωί, ἔκλεισα τό φῶς καί πῆγα πρός τό κρεββάτι μου. Κάθισα καί ἑτοιμαζόμουν νά ξαπλώσω. Ἐκείνη τή στιγμή εἶδα τόν π. Ἰάκωβο νά βγαίνει ἀπό τό δωμάτιο τῆς κουζίνας καί νά προχωράει πρός τά ἔξω διασχίζοντας τόν χῶρο τῆς αὐλῆς. Ἤμουν ἕτοιμη νά τόν φωνάξω, γιά νά τόν σταματήσω καί νά τοῦ πιάσω τό χέρι, ἔχοντας μιά μεγάλη ἔκπληξη γιά τό πῶς ἦρθε στό σπίτι μας. Ἤξερα ὅτι ἦταν αὐτός, ὅτι εἶχε ἔρθει μέσα στό σπίτι μας καί εἶχε δεῖ τί ἀκριβῶς συμβαίνει, εἶχε δεῖ τά πολλά προβλήματά μας. Τό δωμάτιό μου εἶναι ἀκριβῶς στόν πάνω ὄροφο, (εἶναι τό σπίτι διώροφο) καί ἐνῶ πάνω ἦταν νύκτα, κάτω τήν ὥρα πού ὁ Γέροντας διέσχιζε τό διάδρομο ὅλα ἦταν φωτεινά σάν νά ἦταν μέρα. Μέχρι νά σκεφτῶ νά κατέβω νά τόν ἀγγίξω, νά τοῦ ἀσπασθῶ τό χέρι, χάθηκε. Αὐτό ἦταν γιά μένα ἕνα μεγάλο σημάδι. Ἔνοιωσα μέσα μου ὅτι ὁ Γέροντας ἦρθε, ἐπειδή εἴχαμε πάρα πολλά προβλήματα.

Μετά δύο μῆνες περίπου συνέβη κάτι παράξενο καί πρωτοφανές στό σπίτι μας. Ἀπό τό μέρος πού πέρασε ὁ Γέροντας ἔχομε μιά τριανταφυλλιά, πού ἄνθισε καί μέσα ἀπό τά τριαντάφυλλα πού εἶχαν μαδήσει καί μαραθεῖ βγαίνανε μπουκέτα τριαντάφυλλα ἀπό τό ἴδιο κοτσάνι. Αὐτό πιστεύω ὅτι ὀφείλεται στήν εὐλογία τοῦ Γέροντα, ὅπως ἐπίσης καί τό ὅτι μετά τήν ἐπίσκεψή του, λύθηκαν πολλά προβλήματά μας. Ἡ ἀδελφή μου πού ἦταν ἔγκυος γέννησε φυσιολογικά, ἐνῶ εἶχε πολύ σοβαρά προβλήματα κι ἡ μητέρα μου πού ἦταν βαριά ἄρρωστη καί τήν περιμέναμε νά πεθάνει ἔγινε τότε καλά. Συνάμα μέ βοήθησε νά ξαναγυρίσω στήν Ἐκκλησία ἀπ’ ὅπου εἶχα ἀπομακρυνθεῖ. Ὁ π. Ἰάκωβος εἶναι ὁ ἀγαπημένος μου Ἅγιος καί τόν εὐχαριστῶ ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου».