Αναγνωστήριο

Επιλέξτε συγγραφέα, έργο ή βιβλίο της Αγίας Γραφής και μελετήστε το πρωτότυπο κείμενο με εργαλεία μετάφρασης, σημειώσεων και σελιδοδεικτών.

Βρείτε απευθείας συγγραφέα, έργο ή βιβλίο Αγίας Γραφής.

Ψυχωφελές κείμενο

26. Ἔβλεπε τό Μοναστήρι, ὅπως ἦταν

Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης

ΕΝΑΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΑΓΙΟΣ — Ο ΟΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ (ΤΣΑΛΙΚΗΣ)

Λεπτομέρειες ἔργου
Συγγραφεύς
Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης

—

Ενότητα 153 από 214

Στίς 29 Ἰουλίου 1996 πού ἦλθε γιά προσκύνημα στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ ἡ Μοναχή Θεοδότη, ἀδελφή τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Μαρίνης τοῦ Ἄργους ἀνέφερε τήν ἐμπειρία της ἀπό τόν Γέροντα Ἰάκωβο:

«Εἶχα τήν εὐλογία νά γνωρίσω τόν Γέροντα τό 1985. Ὅταν ἦρθα γιά πρώτη φορά στήν Ἱερά Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ, μοῦ εἶπε ὁ Γέροντας μετά τήν Θεία Λειτουργία:

Ἀδελφή Θεοδότη, θά πᾶμε στήν τράπεζα νά πάρουμε μαζί τόν καφέ.

Ἦταν κι ἕνα ἀνδρόγυνο, τό ὁποῖο εἶχε κάμει τήν ἡμέρα αὐτή μνημόσυνο στούς γονεῖς του.

Μόλις περάσαμε στήν τράπεζα καί πήραμε τόν καφέ, ἄρχισε ὁ Γέροντας νά λέει στό ἀνδρόγυνο ὅτι ἡ ἀδελφή Θεοδότη εἶναι ἀπό τήν Ἱερά Μονή τῆς Ἁγίας Μαρίνης στό Ἄργος και ἔχουν ἕνα πολύ ὡραῖο Μοναστηράκι. Κι ἄρχισε νά περιγράφει τό Μοναστήρι μας ἀκριβῶς, ὅπως εἶναι. Τήν κατάβαση πού ἔχει ἀπό τό Φρούριο τοῦ Κάστρου, κάτι σκαλιά πού ἔχουμε γιά νά κατεβαίνουμε μέσα στό ἐσωτερικό τῆς Μονῆς, ἕνα κλῆμα ὡραῖο πού ἔχουμε μέσα στήν αὐλή, κάτι ὡραῖες ἐλιές. Τά περιέγραψε ὅλα, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι. Τότε τό ἀνδρόγυνο τόν ἐρώτησε:

Γέροντα, ἔχετε πάει; Καί λέει:

Ὄχι, ὄχι δέν ἔχω πάει. Ἀλλά ἔτσι εἶναι, ἔτσι εἶναι.

Γυρίζει σέ μένα καί μοῦ λέει:

Ἀδελφή Θεοδότη, ἔτσι δέν εἶναι;

Ἐγώ δέν ἀπάντησα, παρά πῆρα τό ἅγιο χεράκι του, τό ἀσπάστηκα κι ἀπ’ τήν συγκίνηση ἔκλαιγα. Δέν τοῦ εἶπα τίποτε. Περιέγραψε ὄχι μόνο τό Μοναστήρι μας, ἀλλά καί τήν Γερόντισσά μας. Ἡ Γερόντισσα ἔχει ἑξήντα δύο χρόνια στό Μοναστήρι, εἶναι μιά ἁγία ψυχούλα, καί τήν περιέγραψε ὁ Γέροντας, ὅπως ἀκριβῶς εἶναι. Τόν Γέροντα τόν εἴχαμε γνωρίσει ἀπό τηλεφώνου, πρίν ἀκόμη τόν γνωρίσουμε προσωπικῶς, διότι, ὅταν μᾶς παίρναν στήν Μονή τηλέφωνο ὁρισμένοι ἄνθρωποι καί μᾶς ἔλεγαν νά κάνουμε προσευχή, λέγαμε:

Ἄς πάρουμε καί τόν Γέροντα, νά κάνει κι ὁ Γέροντας προσευχή καί ν’ ἀνάψει κι ἕνα κεράκι στόν Ὅσιο Δαυΐδ.

Καί πράγματι τά προβλήματα τῶν ἀνθρώπων τακτοποιοῦνταν.

Ὁ Γέροντας ἦταν μιά ἁγιασμένη ψυχή. Νά ἔχουμε τήν εὐχή του. Ἀπό τόν Οὐρανό νά πρεσβεύει διά ὅλες τίς Μονές καί διά ὅλον τόν κόσμο. Ἐμεῖς στήν Μονή μας αἰσθανόμαστε καί μετά τήν κοίμησή του ἔντονη τήν παρουσία του καί τή βοήθειά του. Νἄχουμε τήν εὐχούλα του ἀπό τόν Οὐρανό.