27. Ἡ Μαρία πέρασε καί τά ἕξι μαθήματα

«Λέγομαι Μαρία Στεργίου εἶμαι τώρα τό 1996, 16 χρονῶν μαθήτρια καί μένω στά Παλάτια Ὠρωποῦ Ἀττικῆς.

Στίς 12 Φεβρουαρίου 1996 τό βράδυ ἔδειχναν στήν τηλεόραση τή ζωή τῶν τριῶν μακαριστῶν Πατέρων, Ἰακώβου, Πορφυρίου και Παϊσίου. Κάθισα κι ἐγώ μέ τήν μητέρα μου νά παρακολουθήσουμε τήν ἐκπομπή. Μόλις εἶδα στήν ὀθόνη τόν Πατέρα Ἰάκωβο ἄρχισα νά κλαίω καί τόν παρακαλοῦσα νά μέ βοηθήσει νά περάσω στήν πρώτη τάξη τοῦ Λυκείου, ἐπειδή στήν τρίτη Γυμνασίου εἶχα μείνει σέ ἕξι μαθήματα καί σέ λίγες μέρες θά ἔδινα ἐξετάσεις.

Τό βράδυ κοιμήθηκα καί εἶδα στόν ὕπνο μου ὅτι πῆγα νά ἐξομολογηθῶ στόν πνευματικό μου, τόν Ἱερέα τῆς ἐνορίας μας, ἀλλ’ ἀντί γιά τόν πνευματικό μου ἦταν ὁ πατήρ Ἰάκωβος. Ἤμουν γονατιστή μπροστά στά πόδια του καί μοῦ εἶχε τό πετραχήλι του στό κεφάλι μου. Ἐγώ ἔκλαιγα καί τόν παρακαλοῦσα νά μέ βοηθήσει νά περάσω, καί μοῦ εἶπε:

Μαρία μου, θά περάσεις».

Πάτερ Ἰάκωβε, τοῦ λέω, σέ παρακαλῶ, θέλω νά προστατεύεις τούς γονεῖς μου, τόν παππού καί τήν γιαγιά μου, τόν Δημήτρη τόν ἀδελφό μου καί τήν ἀδελφή μου τήν Ἰωάννα.

Ἐγώ, ὅλους σᾶς προστατεύω, μοῦ ἀπάντησε·

Πάτερ Ἰάκωβε, τοῦ εἶπα, εἶναι ἀλήθεια αὐτό πού ἔχει γραφεῖ στό βιβλίο σας ὅτι, ὅταν ζούσατε ἐδῶ στή γῆ καί κάποτε εἴχατε ἀρρωστήσει καί νοσηλευόσασταν στό νοσοκομεῖο τῆς Χαλκίδος, ἦλθε ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσσος μαζί μέ τόν Ὅσιο Δαυΐδ καί σᾶς ἔκαναν καλά;

Ναί, Μαρία μου, μοῦ λέγει, ἀλήθεια εἶναι. Ἦλθαν οἱ Ἅγιοι καί μέ βοήθησαν. Εἶναι ζωντανοί οἱ Ἅγιοί μας. Ἐάν δέν ἐρχόντουσαν, θά πέθαινα τότε.

Ἤρθαμε, πάτερ Ἰάκωβε, στό Μοναστήρι σας, στόν τάφο σας και σᾶς προσκυνήσαμε καί πήραμε καί λαδάκι.

Ναί, Μαρία μου, τό ξέρω, σᾶς εἶδα ἐγώ, μοῦ ἀπάντησε.

Μετά ἀπό λίγες μέρες ἔγραψα στίς ἐξετάσεις καί πέρασα με ἐπιτυχία καί τά ἕξι μαθήματα».