28. Ἡ θεραπεία τῶν ματιῶν καί οἱ εὐλογίες τοῦ Γέροντα

Ἡ κ. Ἕλλη Μαύρου ἀπό τήν Θεσσαλονίκη ἀφηγήθηκε τά ἑξῆς:

«Σ’ ἕνα προσκύνημα στήν Ἱ. Μ. Ὁσίου Δαυΐδ ἔμαθα γιά τόν Γέροντα Ἰάκωβο. Εἶχα τό βιβλίο του καί τό διάβαζα τακτικά καί σχεδόν κάθε πρωί τοῦ μιλοῦσα καί ἔπαιρνα τήν εὐχή του. Ὑπέφερα μῆνες ἀπό τά μάτια μου, ὀξεῖα δακρυοκυστίτιδα, γιατρούς, φάρμακα, διαβάσεις κλπ.

Ἕνα Σάββατο πρωί διάβαζα πάλι τό βιβλίο τοῦ Γέροντα καί κάποια στιγμή δέν ἔβλεπα καθόλου τά γράμματα. Μόνο ἀστραπές καί ἀστεράκια. Πῆρα νά δῶ ποιό νοσοκομεῖο ἐφημερεύει καί περίμενα τόν ἄνδρα μου νά ’ρθεῖ νά πᾶμε. Μετά μιά ὥρα περίπου ξαναπαίρνω τό βιβλίο τοῦ Γέροντα. Δέν ἔβλεπα γράμματα, μιά πλάκα. Λέω στόν Γέροντα:

– Πάτερ Ἰάκωβε δέν σέ γνώριζα, ὅταν ζοῦσες, τώρα ξέρω ὅτι εἶσαι Ἅγιος, νά κάνεις ἐσύ τά μάτια μου καλά.

Σταύρωσα τρεῖς φορές τά μάτια μου μέ τή φωτογραφία τοῦ βιβλίου του καί ἀμέσως ἔγινα καλά.

Αὐτό τό θαῦμα ἔγινε τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1995. Σήμερα Νοέμβριος 1996 ἤρθαμε νά προσκυνήσουμε τόν Ὅσιο Δαυΐδ, νά εὐχαριστήσουμε τόν Γέροντα Ἰάκωβο, νά προσκυνήσουμε τόν τάφο του, νά κάνουμε τό τάμα μας. Δέν ἔχω ἀπό τότε κανένα πρόβλημα μέ τά μάτια μου.

Ἐπίσης κάποια βραδιά εἶδα τόν Γέροντα, τό χέρι του μόνο, πού μᾶς εὐλογοῦσε καί μᾶς ἔδωσε ἕνα κομμάτι τετράγωνο ὕψωμα σέ μένα καί τόν ἄνδρα μου. Ἀπό τότε ἔχουμε πολλές εὐλογίες στό σπίτι μας».