35. Πλούσιες εὐλογίες

Ἡ Μοναχή Γενναδία, πού ἐγκαταβιώνει σέ Ἱερό Ἡσυχαστήριο στήν ἔρημο Φαράν τῆς Χερσονήσου τοῦ Σινᾶ, ἦλθε στήν Μονή στίς 8.7.97, συνοδεύοντας τόν Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ Φαράν καί Ραϊθώ κ. Δαμιανό, καί μεταξύ ἄλλων ἀνέφερε καί διάφορα περιστατικά μέ τόν Γέροντα.

«Ὅταν ἦλθα πρό διμήνου περίπου (δηλαδή τόν Μάϊο τοῦ 1997) στήν Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ γιά νά προσκυνήσω τήν χάρη τοῦ Ὁσίου, πῆγα νά προσκυνήσω καί στόν τάφο τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἰακώβου. Κοίταξα τήν φωτογραφία τοῦ Γέροντος πού ἦταν πάνω στόν τάφο καί εἶδα τόν Γέροντα στή φωτογραφία νά εἶναι σέ πολύ νεαρή ἡλικία, περίπου εἴκοσι ἐτῶν. Ἀπόρησα καί εἶπα:

“Πῶς οἱ πατέρες ἔβαλαν αὐτήν τήν φωτογραφία τοῦ παππούλη, στήν ὁποία ὁ παππούλης εἶναι μόνο εἴκοσι ἐτῶν”;

Ξανακοίταξα τήν φωτογραφία καί πάλι εἶδα τό ἴδιο: ὁ παππούλης ἦταν πολύ νέος, εἴκοσι ἐτῶν. Σκέφτηκα:

«Καλά, δεν εἶχαν οἱ πατέρες ἄλλη φωτογραφία τοῦ Γέροντα νά βάλουν στόν τάφο του καί τοῦ ἔβαλαν αὐτήν τήν φωτογραφία, πού τόν ἐμφανίζει σέ νεαρή ἡλικία»;

Ξανακοίταξα γιά τρίτη φορά τή φωτογραφία και τότε εἶδα ὅτι στή φωτογραφία ὁ Γέροντας εἶχε ἄσπρα γένεια και φαινόταν σέ μεγάλη ἡλικία καί ὄχι εἴκοσι ἐτῶν, ὅπως ἔβλεπα τίς δυό προηγούμενες φορές. Παρακολούθησα τόν Ἑσπερινό, πῆρα λαδάκι ἀπ’ τόν τάφο τοῦ Γέροντα κι ἔφυγα γεμάτη, δέν χρειαζόμουν τίποτα, οὔτε νά μοῦ ποῦν οὔτε νά πῶ ὁ,τιδήποτε. Ὅταν κάποια φορά λίγο ἀργότερα μ’ ἔπιασε πονοκέφαλος, ἔβαλα λίγο ἀπ’ τό λαδάκι τοῦ Γέροντα μέ τό βαμβάκι στό κεφάλι μου κι ὁ πόνος μοῦ πέρασε ἀμέσως. Σκέφτηκα μήπως αὐτό ἦταν συμπτωματικό. Σέ λίγο καιρό μιά κοπέλα μοῦ ἔφερε μιά κασέτα, στήν ὁποία μιλοῦσε ὁ Γέροντας. Τόν ἄκουσα πού μιλοῦσε τόσο ἁπλά καί σκέφτηκα: “Αὐτός εἶναι, πού λένε ὅτι ἦταν τόσο ἅγιος, καί μιλοῦσε ἔτσι, τόσο ἁπλά”; Ἀλλ’ ἀμέσως μετενόησα καί σκέφτηκα ὅτι ἀπ’ τήν φωτογραφία του, ἀπ’ τήν μορφή του καί μόνο φαίνεται ἡ ἁγιότητά του. Ἄλλωστε ἄν μποροῦσα νά δῶ πιό καθαρά, θά κατανοοῦσα ὅτι οἱ Ἅγιοι ἔτσι εἶναι, ἁπλοί ἄνθρωποι.

– Σέ παρακαλῶ, τοῦ εἶπα, Γέροντα, νά μέ συγχωρήσεις γιά τήν κατάκριση πού ἔπεσα. Πῶς ὅμως θά καταλάβω ὅτι μέ συγχώρησες;

Ἐκεῖνο τόν καιρό εἶχα μιά ταλαιπωρία ἀπό ἕνα ἀπόστημα, πού μοῦ εἶχε δημιουργηθεῖ ἀπό κάποιες ἐνέσεις πού ἔκανα. Μέ πονοῦσε ἡ περιοχή γύρω ἀπ’ τό ἀπόστημα, ἀλλά μοῦ εἶχε πιάσει κι ὅλο τό νεῦρο. Ἔβαλα λαδάκι ἀπ’ τόν τάφο τοῦ Γέροντος Ἰακώβου καί τόν παρακάλεσα. Αὐτό ἦταν. Θεραπεύθηκε τό ἀπόστημα ἀμέσως, ἔπαυσαν οἱ πόνοι καί ἔκτοτε δέν εἶχα πρόβλημα».