55. Ἕνας νεαρός γιατρός μέ λαμπρή ὄψη

«Τόν Φεβρουάριο τοῦ 2000 μ’ ἔπιασε ἕνας δυνατός πόνος στό στῆθος καί στό ἀριστερό στέρνο. Πῆγα στούς γιατρούς, σέ παθολόγο καί σέ καρδιολόγο, καί μέ παρέπεμψαν στό Νοσοκομεῖο «Εὐαγγελισμός». Ἐκεῖ νοσηλεύθηκα εἴκοσι δύο ἡμέρες καί προγραμμάτισαν νά μέ χειρουργήσουν, γιατί εἶχα γύρω ἀπ’ τήν καρδιά μου ὑγρό, τό ὁποῖο τήν πίεζε. Ἡ κόρη μου μοῦ ἔφερε στό νοσοκομεῖο ἕνα βιβλίο γιά τόν Γέροντα Ἰάκωβο, πού τό διάβασα σέ τρεῖς μέρες. Αὐτά πού διάβαζα τά αἰσθανόμουν καί ἄγγιζαν τήν καρδιά μου. Ὅσο διάβαζα τό βιβλίο παρακαλοῦσα τόν Γέροντα νά με βοηθήσει:

– Ἄν Γέροντα γλυτώσω, θά ἔλθω στό Μοναστήρι σου νά σοῦ κάνω ἕνα τρισάγιο στόν τάφο σου.

Τήν ἡμέρα πού τέλειωσα τό διάβασμα τοῦ βιβλίου τοῦ Γέροντα, βλέπω τό βράδυ, ξύπνιος, κι ἔρχεται ἕνας νεαρός γιατρός μέ λαμπρή ὄψη, μ’ ἔπιασε καί μέ γύρισε μιά ἀπ’ τό ἕνα πλευρό, μιά ἀπ’ τό ἄλλο καί στό τέλος μ’ ἄφησε μπρούμυτα. Στήν συνέχεια ἀποκοιμήθηκα. Τό πρωί πού ξύπνησα ἤμουν πράγματι μπρούμυτα, ἐνῶ πρίν ὄχι μόνο δέν μποροῦσα νά ξαπλώσω μπρούμυτα, ἀλλ’ οὔτε νά ἀκουμπήσω σ’ ἐκεῖνο τό μέρος. Αἰσθανόμουν δέ στό ἀριστερό μου στέρνο σάν νά ὑπῆρχε μιά βρυσούλα, ἀπ’ ὅπου ἔτρεχε τό ὑγρό πού ὑπῆρχε γύρω ἀπ’ τήν καρδιά μου. Ὅταν ἀργότερα πέρασε ὁ γιατρός τοῦ λέω: «γιατρέ, δέν ὑπάρχει σταγόνα ἀπ’ τό ὑγρό». Ὁ γιατρός φυσικά δέν τό πίστεψε. Ἀλλ’ ἐπειδή ἐπέμενα, μοῦ ἔκαναν ὑπερηχογράφημα, τό ὁποῖο ἔδειξε ὅτι δέν ὑπῆρχε πράγματι σταγόνα ὑγροῦ. Αὐτό τό ἀποδίδω σέ θαῦμα τοῦ Γέροντος Ἰακώβου, τόν ὁποῖο καί παρεκάλεσα», μᾶς διηγήθηκε ὁ κ. Μανώλης Γεωργίου, κάτοικος Ἐλευσίνος Ἀττικῆς, στίς 28.5. 2000.