67. Ἄν πάω σ’ αὐτό τό μνῆμα, θά μοῦ περάσει τό ἆσθμα

«Ὑπέφερα ἀπό βρογχικό ἀλλεργικό ἆσθμα ἀπό τό 1995, λόγω μίας γρίππης πού πέρασα», ἀνέφερε γραπτῶς στίς 16- 6-2006 ἡ κ. Ἀντωνία Κροκαροπούλου, 56 ἐτῶν, ἀπό τήν Φλώρινα. «Τά φάρμακα πού ἔπαιρνα δέν μέ κάλυπταν καί πολλές φορές πήγαινα στό νοσοκομεῖο γιά ὀξυγόνο καί μέχρι πού μοῦ ’κάναν κορτιζόνη ἐνδοφλέβια, γιά νά γλυτώσω τόν θάνατο.

Ὅλα αὐτά ὥσπου μιά μέρα ἡ Παναγία μᾶς ἔστειλε κάποιον ξάδελφό μου πού μοῦ ἔφερε ἕνα βιβλίο τοῦ π. Ἰακώβου Τσαλίκη καί εἶχε μέσα καί μιά φωτογραφία του. Ἐκεῖνο τό βιβλίο τόσο πολύ μέ συγκίνησε, πού ἔγραφε μέσα ὅτι ἀπό μικρό παιδί, ὅταν δέν εἶχαν Ἱερέα στό χωριό του, διάβαζε ἀρρώστους καί γινόντουσαν καλά. Καί ἀπό ἐκείνη τήν στιγμή ἔλεγα στούς δικούς μου ἀνθρώπους:

Ἐγώ ἄν πάω σ’ αὐτό τό μνῆμα θά μοῦ περάσει τό ἆσθμα. Ὅταν ἦρθα καί προσκύνησα τόν τάφο τοῦ πατέρα Ἰακώβου, αἰσθάνθηκα σάν νά ἐλάφρυνε κάτι πάνω μου, καί ὅταν γυρνούσαμε μέ τό καράβι ἀποφάσισα νά πετάξω ὅλα τά φάρμακά μου στή θάλασσα. Ἤμουν τόσο σίγουρη ὅτι μοῦ πέρασε τό ἆσθμα. Ἡ φίλη μου, ἡ κ. Ρούλα Ἐλευθερίου, πού δουλεύει στή Μετεωρολογία Φλώρινας, μέ παρακαλοῦσε καί μοῦ ἔλεγε:

Ἀντωνία, μήν τά πετᾶς μέχρι νά φτάσουμε στήν Φλώρινα.

Καί ἐγώ τῆς ἔλεγα:

Τώρα δέν ἔχω ἆσθμα, τό ἄφησα στόν πατέρα Ἰάκωβο, ἄς τό κάνει ὅ,τι θέλει.

Ἀφοῦ ἐπέστρεψα στό σπίτι, τήν ἑπομένη μέρα, περπάτησα πέντε χιλιόμετρα μέ τήν φίλη μου τήν Ἀθηνᾶ καί ἀπό ἐκεῖ πῆγα στόν γιατρό μου, κ. Θοδωρῆ Τσάλια, ὁ ὁποῖος εἶναι πάρα πολύ καλός καί γιατρός καί ἄνθρωπος. Μοῦ ἔκανε σπιρομέτρηση καί ἦταν ὅλα πεντακάθαρα, ἀλλά ἐπειδή, ὅταν μέ ἔπιανε κρίση πρηζόταν καί ἡ καρδιά μου μέ ἔστειλε καί στόν καρδιολόγο νά κάνω καρδιογράφημα. Καί αὐτό ἐπίσης βγῆκε πεντακάθαρο.

Ἀπό το 2000 μέχρι καί σήμερα δοξάζω τόν Θεό, τήν Παναγία μας, τό Χριστό μας, τόν πατέρα Ἰάκωβο Τσαλίκη καί τόν Ὅσιο Δαυΐδ πού μέ γιάτρεψαν».